Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2009/12907 K.2010/1606

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Asliye 7.Ticaret Mahkemesi’nce verilen 13.03.2007 gün ve 2006/353-2007/79 sayılı kararı onayan Daire’nin 19.02.2009 gün ve 2007/6701-2009/1872 sayılı kararı aleyhinde davacı-karşı davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı-karşı davalı vekili, davalı bankanın selefi olan İktisat Bankası A.Ş.'nin Merter Şubesi nezdinde mevduat hesabı bulunan davacıya bankaca ilan ve kabul edilen günlük mevduat faizi düzenli olarak ödenirken bankaya TMSF'nca elkonulmasından sonra tek taraflı ve keyfi olarak 19.01.2001-14.03.2001 tarihleri arasında işlemiş faizden 192.983,77 TL.'nın davalı banka tarafından geri alındığını, bu işlemin bankacılık uygulaması ve sözleşmeye bağlılık ilkesine aykırı olduğunu ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 192.983,77 TL'nın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı-karşı davacı banka vekili, müvekkili bankanın yöntemine el konulduktan sonra bankanın devrinden önceki tarihlerde mevduat hesaplarına normalin çok üstünde oranlarda faiz verildiğinin saptandığını, gabin ve BK 20.maddesine göre batıl ve ahlaka aykırı olan fahiş faiz kısmının ödenmediğini belirterek asıl davanın reddine, karşı davada ise müvekkili bankanın davacıya aynı tutarda borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemenin uyduğu bozma kararı sonucunda yaptığı araştırmaya göre asıl davanın reddine, karşı davanın kabulüne dair verdiği kararının Dairemizce onanması üzerine, davacı-karşı davalı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı-karşı davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.