Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2009/13203 K.2011/4372

Taraflar arasında görülen davada İzmir 1.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 17.07.2009 tarih ve 2005/654 - 2009/326 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak taraf vekilleri tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 12.04.2011 gününde davacı avukatı ... ile davalı avukatı ... gelip, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatları dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline ait mobilya ve dekorasyon ürünleri teşhir ve satış mağazasının 26.03.2005-2006 tarihleri arasında davalı nezdinde sigorta teminatı altında iken 31.07.2005 tarihinde işyerinde çıkan yangın sonucu işyerinin zarar gördüğünü, yangının elektrik arızasından kaynaklandığının ve zarar miktarının mahkeme kanalıyla tespit ettirilmiş olmasına rağmen davalının ödemede bulunmadığını ileri sürerek, 976.421,00 YTL’nın 01.09.2005 tarihinden itibaren ticari faiziyle birlikte davalıdan alınmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, yangının kasten çıkarılmış olması nedeniyle talep edilen hasar bedelinin sigorta teminatı kapsamı dışında kaldığını, talep edilen hasar miktarının da fahiş olduğunu, davanın haksız ve kötüniyetli olarak ikame edildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, somut olayda yangının çıkış nedeninin saptanamadığı, TTK’nun 1304/2. maddesi uyarınca ispat yükü kendisinde olan davalı tarafın yangının kasten çıkarılmış olduğu hususunu ispat edemediğinden anılan Kanun’un 1304/1. maddesi uyarınca oluşan hasardan sorumlu bulunduğu, taraflar arasında düzenlenen 09.11.2005 tarihli tutanak esas alınmak suretiyle yaptırılan bilirkişi incelemesi sonucu düzenlenen raporda hasar bedeli 257.235,50 TL olarak belirlenmiş olup, davacının bu bedeli talep edebileceği sonucuna varılarak,

davanın kısmen kabulü ile 257.235,50 TL’nin eksper raporunun düzenlendiği tarih olan 15.11.2005 tarihinden itibaren işleyecek değişen oranlardaki avans faizi ile birlikte davalıdan alınmasına, davacının fazlaya ilişkin isteminin reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir. 1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin ise aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

Ancak, davalıya sigortalı işyerinde meydana gelen yangın olayı sonucu oluşan zararın poliçe kapsamında giderilmesine ilişkin davada taraflar arasındaki uyuşmazlık sigorta sözleşmesinden kaynaklanmakta olup, taraflar arasındaki ilişkinin sigorta poliçesindeki özel şartlar ile poliçenin ayrılmaz parçası niteliğindeki genel şart hükümlerine tabi olması nedeniyle davalının temerrüde düştüğü tarihin tespitinde Yangın Sigortası Genel Şartları hükümleri uygulanacaktır.

Anılan genel şartların B.8-8.1. maddesinde sigortacının kesinleşmiş olan tazminat miktarını en geç bir ay içerisinde sigortalıya ödemek zorunda olduğu belirtilmiştir.

Tazminat miktarının sigortacı açısından kesinleşmesi ise ekspertiz raporu ile mümkün olacağından sigortacının temerrüde düştüğü tarihin buna göre tespit edilmesi gereklidir.Somut olayda, ekspertiz raporunun 15.11.2005 tarihli olmasına göre sigortacının ödeme yapması gereken bir aylık sürenin bitimi olan 16.12.2005 tarihinden itibaren temerrüde düştüğünün kabulü ile temerrüt faizinin bu tarihten itibaren başlatılması gerekirken, yazılı şekilde ekspertiz rapor tarihinden itibaren başlatılması doğru olmayıp,

kararın bu nedenle bozulması gerekirse de yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın bu yönden HUMK’nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.