Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2009/13387 K.2010/2580

Taraflar arasında görülen davada Ankara Asliye 4.Ticaret Mahkemesi’nce verilen 24.10.2007 gün ve 2003/373-2007/415 sayılı kararı onayan Daire’nin 14.09.2009 gün ve 2008/4798-2009/9350 sayılı kararı aleyhinde vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili asıl davada, müvekkilinin davalı bankada bulunan üç ayrı vadesiz mevduat hesaplarına 1997 yılı sonunda tahakkuk ettirilen vadesiz mevduat faizinin 48.046,61 TL noksan ödendiğini ileri sürmüş, birleşen davada ise bu hesaplara geç intikalden dolayı 1479 sayılı Kanun’un Ek 6 ncı maddesi gereğince 1.972,58 TL ve reeskont faizi olarak 30.236,77 TL alacağın yıl sonu itibariyle anaparaya dönüştüğünü ileri sürerek, bu alacaklara tahsil tarihlerine kadar vadeli mevduat faizi, vadesiz mevduat faizi ve reeskont faizi uygulanmak suretiyle asıl davada 48.046,61 TL’nın ve birleşen davada 101.599,12 TL’nın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı kuruma ait hesaplara faiz uygulanması işlemlerinde bir usulsüzlük bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporları ve dosyadaki belgelere göre, taraflar arasındaki protokolün düzenleme kapsamı dışındaki merkez hesaplarına ilişkin faiz hesaplamasının genel bankacılık uygulamasına göre yapılmasının gerektiği ve davalı bankanın faiz ödemesinin eksik olduğu gerekçesiyle asıl ve birleşen davaların kısmen kabulüyle vadesiz mevduat faizi ve fer’ilerinden oluşan asıl davada 7.275,18 TL ve birleşen davada 10.667,34 TL’nın faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmiş, kararın taraf vekilleri tarafından temyizi üzerine Dairemizin 14.09.2009 tarihli kararı ile mahkeme kararı onanmıştır.

Davacı vekili ve davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekili ve davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.