Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2009/1394 K.2010/12695

Taraflar arasında görülen davada Ankara 5.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 20.06.2008 tarih ve 2001/738 - 2008/279 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak davacı-karşı davalı vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 07.12.2010 gününde davacı-karşı davalı avukatı ... ile davalı-karşı davacı avukatı ...gelip, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatları dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, taraflar arasındaki sözleşme ile davalı şirketin personel ve ailesinin taşınması işinin müvekkilince üstlenildiğini, davalı tarafından sözleşmenin haksız olarak feshedilerek teminat mektubunun nakde çevrildiğini ileri sürerek, sözleşmenin feshedildiği tarihe kadar müvekkilinin davalıdan olan 42.487.363.445.-TL taşıma ücreti ile nakde çevrilen teminat mektup bedeli olan 36.750.000.000.-TL olmak üzere toplam 79.237.363.445.-TL’nın faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı (karşı davacı) vekili, taraflar arasındaki sözleşmenin müvekkilince haklı nedenlerle feshedildiğini, sözleşmenin feshinden sonra müvekkilince aynı işin davacı(karşı davalı) nam ve hesabına ihaleye çıkarıldığını, iki ihale arasındaki farktan dolayı müvekkilinin 136.151.624.435.-TL zarara uğradığını, bu tutardan müvekkilince ödenmesi gereken 31.016.973.695.-TL istihkakın tenzilinden sonra bakiye 105.134.650.740.-TL alacağın olduğunu belirterek, asıl davanın reddine, birleşen dava ile de 105.134.650.740.-TL’nın faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davalı (karşı davacı) tarafından 13.11.2000 tarihinde yapılan ihale sonucu davacı yüklenici teklifinin uygun görülerek taraflar arasında 08.12.2000 tarihli sözleşme imzalandığı, yüklenicinin işe başladığı, ancak birkaç gün sonra sözleşmede belirtilen araçlarla taşıma işini yürütmediği, bazı güzergahlara servis aracı göndermediğinden bahisle 11-12 gün içinde 23 adet tutanak düzenlendiği, durumun yazı ile davacı (karşı davalı) yükleniciye bildirildiği, daha sonraki günlerde de aynı aksaklıkların devam etmesi üzerine yüklenicinin tekrar uyarıldığı,

ayrıca ihale aşamasında sözleşme gereği olarak mülkiyeti kendisine ait olduğunu bildirdiği araçlardan birinin kendisine ait olmadığının anlaşılması üzerine iş sahibi TEİAŞ’ın 30.01.2001 tarihli oluru ile sözleşmenin feshedildiği, sözleşmenin feshinin haklı nedene dayalı olup sözleşmenin 15.maddesi gereğince teminat mektubunun nakde çevrilip irad kaydedilmesinin yerinde olduğu,

aynı madde gereğince iki ihale arasındaki fiyat farkından doğan zarardan ilk yüklenicinin sorumlu olacağı düşüncesiyle, asıl davanın reddine, birleşen davanın kabulü ile 105.134,65 YTL’nın 08.01.2002 tarihinden itibaren reeskont faiziyle birlikte davalı ...’den tahsiline karar verilmiştir.

Karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve taraflar arasındaki sözleşmede beş araçtan üçünün şirketin öz malı olmasının gerekmesine, davalı tarafa bildirilen dördüncü aracın mülkiyetinin davacıya ait olmamasının sözleşmeyi ihlal sayılamayacak olmasına,

servis araçlarının servis saatlerine uymaması nedeniyle davacı idare tarafından tutulan tutanağın en son 22.12.2000 tarihli olup, davacı tarafından gönderildiği iddia edilen 05.01.2001 tarihli yazıdan sonra araçların servis saatlerine uymadığına dair başka bir tutanak tutulmaması karşısında “servis saatlerine uyulmadığı” gerekçesinin de sözleşmenin feshi için haklı neden sayılamayacak olmasına, ancak taraflar arasındaki sözleşmenin 19/f maddesinde işe tahsis edilecek 17 araçtan en az 43 kişilik ve araçların 1983 üzeri model, 5 adedinin en az 23 kişilik ve araçların ise 1995 ve üzeri model olması,

ayrıca araçların “C” plakalı araçlar olmasının kararlaştırılmış bulunmasına, işçi servis takip tutanaklarına göre davacı(birleşen davanın davalısı) tarafından sözleşmenin 19/f maddesinin ihlal edilmesi karşısında sözleşmenin 31.01.2001 tarih ve 811 sayılı yazı ile feshedilmesinin haklı nedene dayandığının anlaşılmış olmasına göre, davacı (birleşen davanın davalısı) vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.