Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2009/14083 K.2011/9025

Taraflar arasında görülen davada Beykoz 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 22.07.2009 tarih ve 2008/190-2009/202 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi vekili davalı tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin müzik okulu açmak üzere kiralamayı düşündüğü ikiz villalar için davalıya müracaat ettiğini, kiralanacak yerde bir sorunun olmadığının belirtilmesi üzerine kira sözleşmesinin yapılıp, davalıya komisyon ücretinin ödendiğini, kira bedellerinin de ödenerek taşınmazda tadilat yapıldığını, ancak taşınmazın yapı kullanma izin belgesinin bulunmadığının öğrenildiğini, taşınmazın amaca uygun kullanılmaması nedeniyle anahtarın taşınmaz sahibine teslim edildiğini, davalının doğru bilgilendirmemesi nedeniyle aldığı komisyon ücretini iade etmesi gerektiğini ileri sürerek, 7.200 TL’nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının gayrimenkul danışmanlığı hizmetini müvekkilinden almadığını, bu durumun yazılı olarak ispatlanması gerektiğini, müvekkilinin davacı ile taşınmaz maliki arasındaki sözleşmeye aracılık etmediğini, sözleşmenin imzalanmasına aracılık ettiğini, davacının muhatabının taşınmaz maliki olduğunu, kiracının basiretli davranarak kira yerinin iştigal konusuna uygun olup olmadığını denetlemesi gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, uyulan bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre, davacı şirketin, müzik okulu olarak kullanmak üzere dava dışı kişiye ait yapının kiralanması hususunda davalı ile anlaştığı, davalının kiralanan binanın yapı kullanım izninin bulunmadığını, davacının hangi amaçla bina aradığını bilmesi ve bu amaca uygun taşınmaz temin etmesi gerektiği, her ne kadar davalı, davacının kiralanan yerin durumunu bildiğini savunmuş ise de, bu hususu kendi çalışanı olan tanığın beyanı dışında bir delille ispat edemediği, davalının davacıyı binanın durumu hususunda uyarmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, 7.200 TL’nin 15.09.2004 tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, mahkemece uyulan bozma ilamı gereğince davacı yararına usulü kazanılmış hak oluşmasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.