Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2009/14732 K.2011/7083

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 16.03.2009 tarih ve 2006/586-2009/118 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı ...

Ltd.’nin ayrı bir tüzel kişiliği bulunduğunu, ancak her iki bankanın Uzan grubuna ait olduğu, yapılan incelemelerde davacı bankanın davalı bankayı yasaya aykırı olarak kredilendirdiği, herhangi bir nakit hareketi olmaksızın off shore mudisine iade olunacak meblağ ile davalı bankaya borç, ilgili şubenin cari hesabına alacak kaydettiğini davalı bankaca, davacıya nakit akışı olmaksızın depo hesabının artırıldığı, banka kaynaklarının kullanıldığını, davacı bankanın kendi mevduatına dönüştürdüğü tutar kadar davalıdan alacaklı olduğunu, ileri sürerek,

1.521.709.733,07 TL asıl alacak olmak üzere kredi faizi ve BSMV ile birlikte 5.416.335.581,15 TL, 150.057.006,36 EURO asıl ve faiziyle birlikte 226.867.436,49 EURO, 208.932.160,82 USD asıl ve faiziyle birlikte 315.879.310,64 USD alacaklarının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacı bankaya el konulması öncesi aralarında yapılan kredi işlemleri, davalı banka mudilerine yapılan ödemeler ve depo hesabı nedeniyle davacı bankanın alacaklı olduğu, bankalar arasında yapılan işlemlerin 4389 Sayılı Kanun’un 11 ve 5411 Sayılı Kanun’un 48. maddesi gereğince kredi sayıldığı, BSMV sorumluluğunun davacı bankaya ait olduğu, ancak sözleşme ile bu vergiyi kredi borçlusuna yükleyebileceği, fakat taraflar arasında yazılı bir sözleşme bulunmadığı, gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.