Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2009/14824 K.2010/1612

Taraflar arasında görülen davada Beyoğlu 2.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 26.03.2007 gün ve 2006/313 - 2007/122 sayılı kararı onayan Daire’nin 06.10.2009 gün ve 2007/11261 - 2009/10154 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, davacının davalı şirket sermayesinde % 18,33 oranında hamiline yazılı paya sahip olup, davalı şirketin 04.03.2002 tarihinde genel kurul toplantısında esas sermayesinin 9.000 TL'den 60.000 TL'ye artırıldığını öğrendiğini, esas sözleşmenin 7.maddesine göre sermaye artırımı işleminin tamamlanabilmesi için önceki paydaşlara rüçhan haklarını kullanmaları konusunda şirket merkezinde yayımlanan bir gazete ile ilan yapılması gerekirken bu ilanın yapılmadığını ve davacıya ait her biri 25 TL nominal değerli paya bölünmüş 9.350 TL'lık sermaye payı üzerindeki rüçhan hakkının davalı ...'na kullandırıldığını,

sermaye artırım işleminin TTK'nun 394. maddesi ve anasözleşmenin 7. maddesi hükümlerine uyulmaması nedeniyle TTK'nun 392/2. maddesi uyarınca batıl olduğunu belirterek sermaye artırım işleminin butlanına, her biri 25 TL nominal değerli, toplam 9.350 TL tutarındaki 374 adet payın davacıya aidiyetine, davalı ... elindeki bun payların nominal değeri ile davacıya verilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın reddine dair verilen karar, davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Davacı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere, rüçhan hakkı kullanımına ilişkin ilanın yapıldığı 5 Mart 2002 tarihli gazete ile ilgili iddaların ve ilanın TTK'nun 394 ve anasözleşmenin 7. maddeleri hükümlerine aykırı olduğu iddialarının Beyoğlu Asliye 1.Ticaret Mahkemesi'nin 2006/286 Esas - 426 sayılı kararında da tartışılıp reddedilmiş ve derecattan geçerek kesinleşmiş olmasına göre davacı vekilinin HUMK'nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.