Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2009/1654 K.2010/7469

Taraflar arasında görülen davada Bursa 2.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 27.10.2008 tarih ve 2006/279 - 2008/477 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı (birleşen davanın davalısı) ... vekili, müvekkili tarafından üç aylık vadeli 55.500,00 YTL tutarlı 10.06.2005 vade tarihli ve 5.000,00 YTL tutarlı 15.01.2004 vadeli yıllık olarak düzenlenmiş iki hesap cüzdanının bulunduğunu, vade tarihinde hesabın ulaştığı tutarın elindeki banka cüzdanlarına işlenmesi için davalı bankaya gittiğinde kendisi ile sürekli ilgilenen banka personeli ...’in bankada usulsüz işlemler yaptığını öğrendiğini, 55.500,00 YTL tutarlı hesaptaki paranın banka kayıtlarında 11.000,00 YTL eksik göründüğünü, müvekkiline bu hesaptan dolayı faiz dahil 46.500,02 YTL ödendiğini,

5.000,00 YTL tutarlı hesabın fiktif hesap olduğunun bildirildiğini, güven kuruluşu olan bankanın adam çalıştıran sıfatı ile ...’in yaptığı usulsüz işlemlerden sorumlu olduğunu ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 16.000,00 YTL’nın 11.000,00 YTL’lık kısmına 10.06.2005 vade tarihine kadar banka hesap cüzdanında yazılı faiz, 10.06.2005 tarihinden sonra banka reeskont faizi ile birlikte, 5.000,00 YTL’nın 15.01.2005 vade tarihine kadar banka hesap cüzdanında yazılı faiz, 15.01.2005 tarihinden sonra banka reeskont faizi ile birlikte tahsilini talep etmiş, birleşen davaya cevabında,

bankanın fazlama ödemesi olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı birleşen davanın davacısı banka vekili, davacının iddia ettiği gibi 5.000,00 YTL tutarlı hesabın banka çalışanı ... tarafından 7.000,00 YTL olarak açıldığını, davacıya kendi imzası ile 6.950,00 YTL ödendiğini, davacının bu hesapla ilgili iddialarının yerinde olmadığını, davacının 55.000,00 YTL olarak iddia ettiği hesabın 31.10.2005 tarihi itibariyle ulaşacağı bakiyenin 35.771,20 YTL olduğunun banka müfettişlerince tespit edildiğini, davacının bu hesapla ilgili fazla alacağının bulunmadığını savunarak,

davanın reddini istemiş, birleşen davada, ...'e ait AK001212 numaralı vadeli hesabın 15.03.2005 tarihinde açıldığını, 25.04.2006 tarihinde 47.904,36 YTL olarak kapatıldığını, A500313 numaralı vadeli hesabın ise 11.02.2002 tarihinde açılıp 25.04.2006 tarihinde 116,22 YTL olarak kendisi tarafından kapatıldığını, müvekkili banka tarafından 10.787,18 YTL fazla ödeme yapıldığını ileri sürerek, 10.787,18 YTL’nın ödeme tarihi itibariyle bankanın kısa vadeli kredilere uyguladığı faiz oranı ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, usulüne uygun olarak düzenlenmiş ve banka yetkilisinin imzasını taşıyan hesap cüzdanı hesap sahibinin bankadaki mevduatını kanıtlayan belge olup banka hesap cüzdanındaki tutarı yasa ve sözleşme hükümlerine göre müşteriye ödemekle yükümlü ise de müşterinin banka çalışanı tarafından düzenlenip kendisine verilen hesap cüzdanındaki parayı bankaya yatırıp yatırma- dığının belirlenmesi gerektiği,

somut olayda bilirkişi raporunda hesap cüzdanlarındaki miktarların dikkate alınması halinde ...’in 157329 ve A50000313 numaralı hesaplardan dolayı dava tarihi itibariyle toplam 25.169,98 YTL alacağının bulunduğu, ancak hesaplarda fiktif işlemlerden arındırılmış olarak yapılan hesaplamada bankanın hesap sahibine 25.04.2006 ödeme tarihi itibariyle 8.954,66 YTL fazla ödeme yaptığının bildirildiği, bilirkişi kurulunun hesap sahibinin bankaya yatırdığı gerçek mevduat tutarını belirleyerek yaptığı hesap tarzının dosyası içeriğine uygun bulunduğu,

bilirkişi raporunda hesap sahibine fazla ödeme tarihi 25.04.2006 tarihi olarak belirlendiğinden banka vekilinin faiz başlangıç tarihinin 31.10.2005 olarak dikkate alınmasına yönelik ıslah isteminin yerinde görülmediği gerekçesiyle asıl dava kanıtlanamadığından reddine, birleşen davanın kısmen kabulü ile 8.954,66 YTL’nın 25.04.2006 ödeme tarihinden itibaren davacı bankanın kısa vadeli kredilere uyguladığı faiz oranı üzerinden işletilecek faizi ile birlikte davalı ...’den tahsiline, davacı bankanın fazla isteminin reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı birleşen davanın davacısı banka vekilinin tüm, davacı ... vekilinin ise 157329 nolu hesap cüzdanında bankayı sorumlu kılacak herhangi bir imza bulunmaması, davacının Halk Bankası Teftiş Kurulu raporunda 157329 nolu hesapla ilgili olarak yapılan ödemeyle ilgili sorulara verdiği yanıtta “tarafına ibraz edilen 15.10.2003 tarihli 6.950,00 YTL’lık ödeme fişindeki imzanın kendisine ait olduğu,

ancak başka işlemler yaparken fişin kendisine imzalatıldığını düşündüğü, aynı tarihte bu hesaba para yatırmadığı” yönündeki beyanına göre davacı vekilinin 157329 nolu hesaba ilişkin sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, davalı banka nezdinde açılmış bulunan hesapta davacının bilgisi, izni ve icazeti olmaksızın davalı banka personeli tarafından yapılan işlemler sonucu davacı ...’in uğradığı zararın tazmini istemine ilişkindir.

Davacı, davalı banka nezdinde bulunan 3 ay vadeli A5000313 nolu 55.500,00 YTL tutarlı hesabındaki paranın banka kayıtlarında 11.000,00 YTL eksik göründüğünü, müvekkiline bu hesaptan dolayı faiz dahil 46.500,02 YTL ödendiğini ileri sürerek, bu hesaptan eksik ödenen 11.000,00 YTL’nın tahsilini talep etmiştir.

Davalı banka bu hesabın varlığını kabul edip davacıya ödeme yaptığına göre, mahkemece bu hesaba ilişkin banka kayıtları üzerinde alanında uzman bilirkişi heyetince inceleme yaptırılarak, söz konusu hesabın kökenine inilerek bakiyesinin ulaştığı miktarın ödeme tarihi itibariyle değerlendirilmesi gerekirken, denetime ve hüküm kurmaya elverişli olmayan rapora itibar edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.