KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2009/1918 E., 2011/2406 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 8 Mart 2011
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
275 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Salihli 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 24.09.2008 tarih ve 2006/225-2008/509 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak davalı vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 08.03.2011 gününde davacı avukatı ... geldi, davetiye tebliğine rağmen davalı vekili duruşmaya gelmedi, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatı dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili şirketin dava dışı Zeki Özbudak'tan kiraladığı beş adet bağ niteliğindeki taşınmazı davalı şirkete don, dolu ve kalite kaybı rizikolarına karşı sigorta ettirdiğini, 2005 yılı Nisan ayında meydana gelen don olayı sonucunda müvekkilinin zarara uğradığını, davalının zararın bir kısmını ödediğini ileri sürerek, (83,700) TL'nın temerrüt faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, müvekkilinin poliçeden kaynaklanan yükümlülüğünü yerine getirdiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının talep edebileceği zarar miktarının (82,980) TL olduğu gerekçesiyle davanın anılan meblağ üzerinden kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2009/1918, K. 2011/2406, 8 Mart 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama