Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2009/2272 K.2011/407

Taraflar arasında görülen davada Adana 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 04.06.2008 tarih ve 2007/43 - 2008/227 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak davalı vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 18.01.2011 gününde davacı avukatı ... ile davalı avukatı.....gelip, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatları dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin yaptırmakta olduğu yeni tekstil fabrikası için Japonya’dan ithal ettiği 3 adet bobin makinesinin Mersin Limanından Adana’da bulunan fabrika sahasına davalı tarafça TIR’la taşınması sırasında sürücünün “U”dönüşü yasağını ihlal ederek dönüş yaptığı sırada aracın sağ taraftaki bankete düşerek dorse üzerinde bulunan konteynerin gerektiği şekilde bağlanmamış olması nedeniyle kayarak düştüğünü ve yerde takla atması sonucu içindeki 6 adet ünitenin kullanılamaz şekilde hasarlandığını, hasar bedeli olarak taşıma sigortacısından 425.650DM tahsil edildiğini,

ancak bakiye makine bedeli olan 25.846.DM’nin sigorta şirketi tarafından ödenmediğini, ayrıca yeni makinenin ancak 5 ay içinde ithal ve sevkinin mümkün olduğunu ileri sürerek, eksik ödenen makine bedeli olan (2.232.138.098)TL ile 5 aylık kâr mahrumiyeti olan (137.116.800.000)TL olmak üzere (139.348.938.098)TL’nin 17.05.1997 tarihinden itibaren işleyecek reeskont oranında faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, konteynerin davacının yardımcı şahsı Liman İşletmesi tarafından yüklendiğini, TIR sürücüsünün trafik kurallarına uygun olarak geçiş yaptığını, aracın veya konteynerin devrilmediğini, konteynerin hafifçe kaydığını, asıl hasarın konteynerin davacı talimatıyla yeniden halatla sapan yaptırılarak tekrar TIR’a yüklenmesi ve hatalı boşaltma yapılması nedeniyle meydana geldiğini, ayrıca hassas olan bobin makinelerinin durumlarına uygun konteynerle taşınmadığı gibi konteyner içerisinde yeterli ambalaj yapılmadığını hasarın oluşmasında müvekkiline kusur izafe edilemeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, Dairemiz’in 26.12.2003 günlü kararında yazılı gerekçeyle davalı yararına bozulmuş, mahkemece bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonunda, Mersin Limanı’ndan Adana’ya nakledilmesi gereken makinelerin hasarlanması olayında, sürücünün gereken ihtimamı göstermediği, bu konunun 22.03.1998 ve 26.02.1999 tarihli bilirkişi raporlarında açıkça değerlendirildiği, sürücü ...’in dönüşümü geniş bir kavisle yol ve yük durumuna göre gerekenden hızlı yaptığı, aracın sağ yanının bankete inince, dorsenin sağa meyillendiği,

bu sırada hasıl olan merkez kaç kuvvetinin etkisi ile konteynerin sağa kayıp dorseden düştüğü, sürücünün ağır dönüş hatası yaptığı, araç sürücüsünün dönüşü yavaş bir şekilde, kurallara uygun yapması halinde olaydaki gibi bir kazanın olamayacağı, dolayısıyla, dava konusu olayda sürücünün ağır kusurlu olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile 1.785.710.478 TL makine bedelinin 17.05.1997 tarihinden, 113.135.620.000 TL yoksun kalına kâr bedelinin 31.10.1997 tarihinden itibaren reeskont oranında faizi ile birlikte davalıdan tahsiline,

fazlaya ilişkin istemin reddine dair verilen kararın davalı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizin 2005/361 E, 2006/2608 K sayılı ilamıyla bozulmuş, mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda makinelerin kiralanmasının rasyonel bir davranış olmayacağı, davacının fabrikanın çalışmadığı dönem için kâr kaybının 113.135,62 YTL olacağı gerekçesiyle, ek makine bedeli olarak talep edilen 1.785.710.478 TL için verilen daha önceki karar kesinleşmiş olduğundan bu taleple ilgili yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına, 113.135,62 YTL'nın 31.10.1997 tarihinden itibaren işleyecek faiziyle birlikte davalıdan tahsiline,

fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir. Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.