Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2009/3127 K.2010/10746

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Denizcilik İhtisas Mahkemesi’nce verilen 13.11.2008 tarih ve 2005/506-2008/356 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, taraflar arasındaki sözleşme uyarınca M/T Leylit adlı tankerinin bir yıl süreli olarak kiralandığını, geminin seferi esnasında gemi çalışanlarınca petrol yükünün bir kısmının çalınması üzerine sözleşmenin fes edildiğini, kira bedelinden kıst usulü belirlenen bedel ile ihrakiye bedeli olarak 74.767,35 TL tutarında fatura tanzim edilerek davalıya gönderildiğini, alacaklarının Aralık ayı kira bedelinden kıst usulü hesaplanan kira kesintisi, gemide kalan 19.530 Kğ yakıt bedeli, liman aidatı, su ve katı atık kesinti bedeli olarak toplam 77.551,34 alacakları oluştuğunu,

bunu 66.000,00TL’lik bölümünün teminat mektupları nakde çevrilmek suretiyle tahsil edildiğini, bakiye 11.551,34 TL asıl alacak için başlatılan icra takibine davalı itirazının haksız olduğunu ileri sürerek, itirazın iptaline ve % 40 inkâr tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir. Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacı alacağının 58.42,05 TL olduğu ve bu miktarı 7.557,95 TL aşacak şekilde teminat mektuplarının nakde çevrilmesiyle davacı alacağının sona erdiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Dava, süreli charter party sözleşmesinden kaynaklanan alacak için başlatılan icra takibine itirazın iptali istemine ilişkindir.

Yukarıda yapılan özetten de anlaşılacağı üzere taraflar arasındaki charter sözleşmenin feshi sonrası çıkan uyuşmazlığın çözümü için öncelikle gemide mevcut olduğu konusunda ihtilaf bulunmayan akaryakıt bedelinin belirlenmesinde “Özel Tüketim Vergisi”nin kimin sorumluğunda bulunduğunun tespiti gerekmektedir. Dosya içeriğine göre davacı kiralayan tarafından alındığı anlaşılan 19.530 Kg akaryakıt için davacı ÖTV ödemiş ve bu sertte bu akaryakıtın gemiye alınmasını sağlamıştır.

Davanın konusu da bir yıl süreli charter party sözleşmesinin haklı nedene dayalı olarak feshi sonucu oluşan davacı kiralayanın zararlarının tazmini olduğuna göre, davacı zarar kalemleri arasında yer alan ÖTV’si ödenmiş akaryakıt bedelini davacının talep hakkının bulunduğu değerlendirilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi yerinde görülmediğinden kararın bu nedenle davacı yararına bozulması gerekmiştir.