Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2009/329 K.2010/10543

Taraflar arasında görülen davada Ankara 6. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 21.05.2008 tarih ve 2004/578-2008/280 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak taraf vekilleri tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 19.10.2010 gününde davacı avukatı ... Yalım ile davalı avukatı ... gelip, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatları dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, Özelleştirme Yüksek Kurulu’nun 12.09.2003 tarihli kararı ile SEKA Aksu İşletmesi’nin davalıya satıldığını, 21.10.2003 tarihli Varlık Satış Sözleşmesi’nin 1.maddesi uyarınca bazı varlıkların satış harici tutularak korunmasının davalıya bırakıldığını, anlaşma halinde bu varlıkların da davalıya satılabileceğinin hüküm altına alındığını, 26.10.2003 tarihli tutanakla koruması davalı tarafa bırakılan varlıkların bir kısmının davacı tarafın rızası dışında davalı tarafından kullanıldığını ileri sürerek, toplam 845.820.640.038 TL’nın 13.08.2004 tarihinden itibaren ticari temerrüt faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, teslim edilen odunların kağıtlık odun vasfını yitirmiş odunlar olduğunu, ancak yakacak odun olarak kullanılabileceğini, açık alanda bırakılan odunların yağmur, çamur altında kalması nedeniyle oluşan kayıplardan müvekkilinin sorumlu olmayacağını, istenen bedelin fahiş olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece bilirkişi raporları ve dosya kapsamına göre, uyuşmazlığın vedia(saklama) sözleşmesine aykırılıktan kaynaklanan tazminat istemine ilişkin olduğu, Özelleştirme Yüksek Kurulu’nun 12.09.2003 tarihli kararı ile Seka Aksu İşletmesinin davalı şirkete satıldığı, 21.10.2003 tarihli Varlık Sözleşmesinin 1.maddesi uyarınca bazı varlıkların satış harici tutulduğu, bu varlıkların korunmasının davalı tarafa bırakıldığı ve anlaşma halinde bu malların davalıya satılabileceğinin hükme bağlandığı,

bu çerçevede 12.420 m3 kağıtlı odun, 132 ton sodyum dityonit, 328 ton fuel-oil, 9,6 ton mazotun 24.10.2003 ve 26.10.2003 tarihli tutanakla korunmak üzere davalı şirkete teslim edildiği, sözleşmeye göre alıcı olan davalının bunların muhafazası ve emniyeti için gerekli önlemleri almakla yükümlü olduğu, 24.10.2003 tarihli teslim tutanağında dava konusu malların ayıplı ve kusurlu olduğu açıklanmadan, sayılarak teslim alındığının belirtilmesi nedeniyle davalı tarafın aksi yöndeki savunmasına itibar edilmediği, davalı şirketin saklamak üzere teslim tutanağında belirtilen miktar ve nitelikteki malı teslim aldığı kabul edilerek,

eksilen mal miktarından davacıya karşı sorunlu olacağı, zararın miktarının tespitinde aynı malları satın almak için davacıya verdiği teklifteki fiyatların baz alınması gerektiği sonucuna varılarak, 634.840,15 YTL’nın 13.08.2004 temerrüt tarihinden itibaren avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, davacı tarafından temerrüt tarihinden itibaren faiz istenmiş olup, buna göre dava konusu emvalin dava tarihindeki değerinin istenemeyecek olmasına, dava konusu tomrukların davalı ... Kağıt San.ve Tic AŞ’ne devredilen Seka Aksu işletmesinde kullanılmak suretiyle eksilmesi nedeniyle işbu davanın açılmış bulunmasına, tutanak ile davalı tarafa teslim edilen emvalin ayıplı olmadığının anlaşılmış bulunmasına göre, davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Davacı taraf, dava açılmadan önce delil tespiti yaptırmış olup, asıl dava dosyasının eki olan delil tespit dosyası üzerinden yapılan giderlerin de işbu davada yargılama giderleri olarak haksız çıkan tarafa, haksız çıktığı oranda yüklenilmesine karar verilmesi gerekirken, bu konuda bir karar verilmemesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle davacı yararına bozulması gerekmiştir.