Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2009/3333 K.2010/9735

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 3.Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 31.10.2008 tarih ve 2006/491-2008/254 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili adına tescilli “DecOrium” ibareli marka ile iltibas yaratacak şekilde davalı tarafından DECORUM ibaresinin camdan mamul ürünlerde kullanıldığını, bu durumun müvekkili markasına tecavüz ve haksız rekabet olduğunu ileri sürerek, 15.000 YTL manevi tazminatın temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin adına tescilli markasını kullandığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacının DecOrium ibareli markası ile iltibas yaratacak şekilde davalının DECORUM ibaresini davacı adına tescilli markanın kapsadığı ürünlerde kullanmasının haksız rekabet ve markaya tecavüz oluşturduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, 7.000 YTL’nin temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.