Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2009/3355 K.2010/9499

Taraflar arasında görülen davada Yozgat 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 27.11.2008 tarih ve 2008/464-2008/583 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ...tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, ... Grubu yöneticilerinin 1990’lı yıllardan itibaren yatırılan paranın istendiği an geri ödeneceği ve yatırılan bu paralar karşılığında yüksek faiz verileceği garantileri ile binlerce kişiden para toplama faaliyetinde bulunduklarını, müvekkilinden de bu şekilde para tahsil edilmiş olduğunu, ancak istemde bulunulmasına rağmen müvekkiline ödediği miktarın iade edilmediğini, davalıların kanuna aykırı olarak müvekkilinden tahsil ettikleri parayı ödemekle sorumlu olduklarını ileri sürerek, müvekkilinin davalı şirketle kurulmuş geçerli bir ortaklık ilişkisinin bulunmadığının tespiti ile müvekkilinden tahsil edilen toplam 1.968,47 Euro karşılığı 3.821,19 YTL’nin faiziyle birlikte iade edilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davacının müvekkili şirketin ortağı olduğunu, TTK’nun 405/2 nci maddesi gereğince anonim şirket ortaklarının sermaye olarak şirkete verdiklerini geri isteyemeyeceklerini, müvekkili ...’a karşı dava açılmasının ise mümkün olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davanın davalı şirkete sermaye olarak verilen paranın tahsili istemine ilişkin olup, istenen miktarın mahkemenin görev sınırının altında kaldığı, bu nedenle görevsizlik kararı verilmesi gerektiği sonucuna varılarak, mahkemenin görevsizliğine, dosyanın karar kesinleştiğinde ve talep halinde yetkili ve görevli Yozgat Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillere gerektirici sebeplere göre, davalılar vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.