Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2009/5316 K.2010/11342

Taraflar arasında görülen davada Gemlik Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 11.04.2008 tarih ve 2006/228 - 2008/314 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline nakliyat poliçesi ile sigortalı emtianın yüklü olduğu araca davalının sürücüsü olduğu aracın çarpması ile hasara uğradığını, sigortalısına müvekkilince 2.556,062 YTL ödendiğini, tahsiline yönelik başlatılan takibin itiraz üzerine durduğunu ileri sürerek, itirazın iptalini ve inkar tazminatının tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin olayda kusurunun bulunmadığını, sigortalı ettirenin olayda ağır kusurlu olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda, dava konusu olayda davalının % 70 oranında kusurlu ve davacının isteyebileceği zararın ise 2.037,95 YTL olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne ve inkar tazminatı isteminin ise reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere,mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp,değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre,davalı vekilinin yerinde görülmeyen ve aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, taşıma sigorta poliçesine dayalı rücuen tazminat istemine ilişkin olup, davacı tarafından sigortalısına 08.10.2004 tarihinde ödeme yapıldığının dosya kapsamıyla sabit olması karşısında, davacı sigortacının ödeme yaptığı tarihten itibaren temerrüt faizine karar verilmesi gerekirken mahkemece yazılı tarihin temerrüt faizine başlangıç yapılması doğru görülmemiş ve hükmün bu nedennle bozulmasına karar vermek gerekmiş ise de; yapılan bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın HUMK'nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanması yoluna gidilmiştir.