Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2009/5744 K.2011/5018

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Denizcilik İhtisas Mahkemesi’nce verilen 11/11/2008 tarih ve 2007/242-2008/347 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak davacı vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 26.04.2011 gününde davacı avukatı ... ile davalı avukatı ... gelip, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatları dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline nakliye rizikolarına karşı sigortalı binek araçların gemi ile Japonya Türkiye taşımasının davalı tarafından üstlenildiğini, Derince Limanında tahliye edilen araçların boya serpintisiyle hasarlandığının 31.7.2007 tarihli survey raporu ile belirlendiğini, davalıya sigortalı tarafından 1.8.2006 tarihinde hasar ihbarında bulunulduğunu, müvekkilince sigortalısına 41.591,50-YTL.nın ödendiğini ileri sürerek, bu meblağın davalıdan rücuen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin emtianın aktarma limanında beklediği esnada meydana gelen hasardan sorumlu tutulamayacağını savunarak, davanın yetki ve esas yönünden reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna göre, davalının davacıya sigortalı araçların Japonya-İstanbul arası deniz yolu taşımasını taahhüt ettiği, sorumluluktan kurtulabilmesi için zararın sebebinin ve bunun tedbirli bir taşıyanın ihtimamıyla dahi önüne geçilemeyecek bir sebep olduğunu ortaya koyması gerektiği, davada hasarın nedeninin boya püskürtmesi sırasında meydana gelen lekeler olduğu, araçlardaki zararın aktarma sırasında terminalde beklediği sırada 600 metre uzaklıktaki gemi inşaatı sırasında izinsiz ve yasa dışı boyama işlemlerinden kaynaklandığı,

bunun tedbirli bir taşıyanın ihtimamıyla e önüne geçemeyeceği bir sebep olduğu, kaldı ki yükün gönderilen tarafından 28.7.2006 tarihinde teslim alındığı, haricen belli olan zararların teslim sırasında taşıyana ihbar edilmesi gerektiği halde 1.8.2006 tarihli ihbarın teslimden sonra yapılması da nazara alınarak davalı taşıyan lehine sorumsuzluk karinesi meydana geldiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, nakliye poliçesine dayalı tazminatın davalı taşıyandan rücuen tahsili istemine ilişkin olup, mahkemece dava TTK'nun 1061 ve 1066 madde hükümlerine dayalı olarak ret edilmiştir.

TTK'nun 1066 ncı maddesi hükmüne göre alıcı, taşıyana ziya ve hasarı zamanında ihbar etmez ise, taşıyanın bu malları konişmentoda yazılı halde teslim ettiği ve bir zarar varsa, bu zararın taşıyanın sorumlu olmayacağı bir nedenden ileri geldiği kabul edilir.Ancak, bu karinenin aksi ispat edilebilir. Somut olayda ise davalı tarafından Japonya-Türkiye arası deniz yolu ile taşıması üstlenilen davacıya sigortalı araçların Pire Limanında terminal sahasında hasarlandığı hususu davalı tarafın dahi kabulünde olup, artık anılan hükümdeki karinenin aksinin davacı tarafından kanıtlandığının kabulü gerekmektedir.

Bu itibarla mahkemenin TTK'nun 1066 ncı maddesine dayalı ret gerekçesine itibar edilemez ise de; yerinde bulunan diğer gerekçeye göre davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.