Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2009/631 K.2010/6506

Taraflar arasında görülen davada Ortaca Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 20.03.2008 tarih ve 2007/348 - 2008/96 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının ihtiyacı için müvekkili tarafından bankadan kredi çekilerek davalıya verildiğini, aynı borca davalının kefil gösterildiğini, davalının borcunu ödememesi üzerine müvekkili hakkında icra takibi yapıldığını, borcun yeniden yapılandırılarak müvekkili tarafından ödendiğini ileri sürerek, 4.814.000.000.TL'nin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, aynı konuda müvekkilinin açtığı menfi tespit davasının lehe sonuçlandığını, savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama ve dosya kapsamına göre, Mahkemenin 2000/115 esas sayılı menfi tespit davasında davalının borçlu olmadığının tespit edildiği, kararın kesinleştiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.