Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2009/6562 K.2011/5688

Taraflar arasında görülen davada Mersin 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 13/02/2009 tarih ve 2005/665-2009/25 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak davalı T. Genel Sigorta A.Ş. vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 10.05.2011 gününde davalı T.

Genel Sigorta A.Ş. vekili ..... geldi, davacı ve diğer davalı duruşmaya gelmedi, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatı dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı.

Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili işyerinin hırsızlık rizikosunu da kapsar şekilde davalı tarafından sigorta örtüsüne alındığını, sigortalı bu yerde 28.04.2005 tarihinde hırsızlık meydana geldiğini, zararının ödenmediğini ileri sürerek, 114.000.00 YTL’nin faiziyle davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı T. Genel Sigorta A.Ş vekili, aşkın sigorta olduğunu, çalındığı iddia edilen malların faturalarının gerçeği yansıtmadığını, tazminatın fahiş bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir. Diğer davalı, davaya yanıt vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacıya ait işyerinin hırsızlık rizikosunu da kapsar şekilde davalı tarafından sigorta örtüsüne alındığı, teminat kapsamında hırsızlık meydana geldiği, çalındığı iddia edilen mal ve demirbaşların davacı ticari defter ve kayıtlarında yer aldığı, bunların hırsızlık anında işyerinde bulunmadığı iddiasının davalı tarafından geçerli kanıtlarla ispatlanmadığı, esasen diğer davalı acente tarafından bu emtiaların görülerek ve değerleri belirtilerek poliçeye yazıldığı, davalının bunların varlığını denetleme ve kontrol yetkisinin olduğu,

emtiaları davacıya satan firmaların ticari faaliyetlerine devam edip etmemeleri veya adreslerinde bulunup bulunmamalarının davacının zarar tazminine engel oluşturmayacağı, davalı acenteye husumet düşmeyeceği, gerçek zararın belirlendiği gerekçesiyle davalı acente hakkındaki davanın husumet nedeniyle reddine, 110.830.00 TL’nin diğer davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı T.Genel Sigorta A.Ş vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı T.Genel Sigorta A.Ş vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.