Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2009/679 K.2010/11148

Taraflar arasında görülen davada Niğde 1.Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 11.11.2008 tarih ve 2007/296 - 2008/548 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak davacı vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 02.11.2010 gününde davacı avukatı Serran Tataroğlu ile davalı avukatı ... gelip, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatları dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin mobilya, süsleme, hazır giyim ve tekstil sektöründe tescilli ve tanınmış bulunan "POLO" ve "POLOGARAGE" markalarının sahibi olduğunu, davalının da müvekkili markalarının tanınmışlığından haksız şekilde yararlanmak amacıyla "YAPILENT POLO" ibaresini benzer emtealar için marka olarak adına tescil ettirdiğini, bu durumun müvekkilinin markasının ayırt edicilik niteliğine zarar verdiğini ileri sürerek, davalı markasının 556 sayılı KHK'nın 8/4 ve 42.maddeleri uyarınca hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, tarafların marka olarak kullandıkları ibarelerin benzer olduğu ve 35.sınıf hizmetler yönünden bu benzerliğin 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesi anlamında iltibas oluşturacağı, davacı markalarının giyim sektöründe tanınmış marka olduğu, 20 ve 21.sınıf emtealar açısından aynı KHK'nin 8/4.maddesi koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davalı markasının 35.sınıf hizmetler yönünden hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine, diğer istemlerin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.