Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2009/6848 K.2011/6400

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1.Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 27.12.2007 tarih ve 2006/57 - 2007/289 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak davacı vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 24.05.2011 gününde davacı avukatı..... gelip, davalı avukatı tebligata rağmen gelmediğinden, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan davacı avukatı dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 1984/81545 ve 2002/3458 nolu 29, 30, 35, 45. sınıflarda tescilli “ Dede Figürü ve KOSKA+ Dede Figürü” ibareli tanınmış nitelikteki markaların sahibi olduğunu, davalı şirketin 2003/16858, 2003/16859 ve 2003/16860 nolu “Şekil+ BRONŞKA HARNUP”, "Şekil+ BRONŞKA TAHT", "Şekil+ BRONŞKA BALLICA" ibarelerinin tescili için davalı TPE’na müracaat ettiğini, müvekkilinin yaptığı itirazın reddedildiğini, oysa davalının başvurularında yer alan “Dede Figürünün” müvekkili markalarında yer alan figür ile aynı olduğunu, müvekkilinin şeklin gerçek sahibi olduğunu, davalının kötüniyetle tescili ettirdiğini,

eyleminin aynı zamana haksız rekabet teşkil ettiğini ileri sürerek TPE YİDK’nun 2005/M-3794, 3687 ve 4632 sayılı kararlarının iptaline, davalının başvuruları olan 2003/16858, 16859 ve 16860 nolu markaların hükümsüzlüklerine, davalının eylemin haksız rekabet teşkil ettiğinin tesbitine, durdurulmasına, önlenmesine ve kararın ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili, müvekkili kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddine talep etmiştir. Davalı Lokman Baharat Ltd. Şti. vekili, müvekkilinin yaptığı marka başvuruları ile davacının markalarının farklı olduğunu savunarak davanın reddine talep etmiştir. Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, taraf markaları arasındaki benzer tek unsurun “Şekil” unsuru olduğu, markalarda yer alan sözcüklerin tamamen farklı olduğu, şekil unsurunun da taraf markalarında farklı pozisyonda bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, davacı adına 1984/81545 ve 2002/3458 nolu 29, 30, 35, 45. Sınıflarda tescilli Dede Figürü ve KOSKA+ Dede Figürü” ibareli tanınmış nitelikteki markalar var iken, davalı şirketin kötüniyetle 2003/16858, 2003/16859 ve 2003/16860 nolu sırasıyla “Şekil+ BRONŞKA HARNUP”, "Şekil+ BRONŞKA TAHT", "Şekil+ BRONŞKA BALLICA" ibarelerinin tescili için davalı TPE’na müracaat ettiği, davacı tarafından yapılan itirazın TPE tarafından reddedildiği iddiasına dayalı olarak açılan TPE YİDK kararlarının iptaline, davalıya ait markaların hükümsüzlüğüne karar verilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece alınan bilirkişi raporuna itibar edilmek suretiyle, taraf markaları arasındaki benzer tek unsurun “Şekil” unsuru olduğu, markalarda yer alan sözcüklerin tamamen farklı olduğu, şekil unsurunun da markalarda farklı pozisyonda bulunduğu ve benzer olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bir markayı oluşturan unsur, o markanın başka markalardan ayırt edilebilmesini sağlayan kelime, harf, sayı, şekil vb. işaretlerden oluşup, marka birden ziyade unsuru ihtiva ediyorsa, asıl unsuru markanın bütünü itibariyle bıraktığı izlenim, tümüne hakim olan görünüş ve ayırıcılığını vurgulayan imajda aramak lazımdır. Davacı adına 1984/81545 ve 2002/3458 nolu markalar tescilli olup, bu markalardan 1984/81545 nolu marka salt "kazan ve yaşlı adam" asıl unsurlu şekil markasıdır.

Davalının markalarında yer alan kelime unsuru, davacı markasından farklı ise de, davacı markasında yer alan şekil unsuruna benzer şeklin dava konusu başvurularda da markanın asli unsuru olarak yer alması mahkemenin kabulünün aksine, markalar arasında 556 sayılı KHK'nin 8/1-(b) bendi anlamında iltibas veya iltibas tehlikesine yol açacak derecede benzerlik oluşturmaktadır.

Çünkü, markalarda kullanılan “kazan ve yaşlı adam” unsurları nedeniyle markayı oluşturan işaretleri bir bütün olarak algılayan, ancak markalardaki "kazan ve yaşlı adam" şekillerinin detaylarındaki farklılıkları hatırda tutamayacak olan orta düzeydeki tüketiciler nezdinde markalar arasında bir irtibat kurulması ve davacının markaları ile aynı seri içinde bir marka olarak algılanması dolayısıyla da karıştırma ihtimali mevcuttur.

O halde mahkemece, davalı tarafın tescilini istediği markaların, davacının tescilli markaları ile iltibas tehlikesi yaratacağı göz önüne alınarak karar verilmesi gerekirken açıklanan hususlara aykırı bilirkişi raporuna itibar edilerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle davacı yararına bozulması gerekmiştir.