Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2009/7587 K.2011/6986

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 23.03.2009 tarih ve 2007/462-2009/140 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak davacı vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 07.06.2011 gününde davacı vekili avukat .... ile davalılar vekili avukat ..... gelip, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatları dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, seyahat acentası olarak faaliyet gösteren müvekkilinin davalıların Marmaris’te işlettiği bir otelin İran pazarında tek satıcılık yetkisi veren konaklama sözleşmesi imzaladığını, sözleşmenin 2005 yılı için sorunsuz şekilde tamamlandığını, müvekkilinin organize ettiği seyahatların Tahran-Bodrum ve Tahran-Dalaman seferleri yapan uçaklarla gerçekleştirildiğini, 2006 yılı turizm sezonu için de 01.10.2005 tarihinde aynı şekilde sözleşme imzalayan müvekkilinin davalılara (200.000) USD.

Ödeme yaptığını, ancak sezon başlamadan İran Hükümeti’nin tek taraflı bir karar ile anılan uçak seferlerini durdurup sadece Tahran-İzmir seferlerine izin verdiğini, müvekkilinin objektif imkansızlık teşkil eden bu durum nedeniyle sözleşmede belirlenen doluluk oranını tutturamadığını ileri sürerek, anılan meblağdan müvekkilince kullanılmayan (172.368) USD.’nın temerrüt faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, 12.07.2006-20.09.2006 tarihleri arasında Tahran-Bodrum ve Tahran-Dalaman uçuşlarının gerçekleşmediği, taraflar arasında imzalanan İran pazarı satışlarına esas olmak üzere davacıya toplam 55 odanın garantili olarak rezerve edildiği, sözleşmede garantili odalar için yapılan ödemenin iade edilmeyeceğinin belirtildiği, İran Hükümeti’nin 2006 yılı başından itibaren anılan uçuş seferlerini yasaklasa da Tahran-İzmir seferlerine izin verdiği, anılan dönemde az da olsa bu tatil yöresine İran’lı turistlerin geldiği,

bu nedenle olayda mücbir sebepten bahsedilemeyeceği, ifa güçlüğünün sözleşme şartlarını değiştirmek için yeterli sayılamayacağı, ifa güçlüğünün sözleşme şartlarını değiştirmek için yeterli sayılamayacağı, davalıların anılan dönemde rezerve edilen odaları boş tutmak suretiyle sözleşme şartlarını yerine getirdiği, garantili fiyat ve kontenjan sözleşmesinin niteliği gereği taahhüt edilen odaların kullandırmaması durumunda önceden ödenen ücretin iade edilemeyeceği, bir seyahat acentası olan davacının bu tür riskleri önceden öngörebilecek ticari deneyime sahip olması gerektiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

.