Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2009/8096 K.2011/7183

Taraflar arasında görülen davada Kadıköy 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 21.01.2009 tarih ve 2005/593-2009/16 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak davalı vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 14.06.2011 gününde davacı avukatı ... ile davalı avukatı ... gelip, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatları dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin elektrikli tahrik endüstrisi alanında dünya genelinde tanındığını, elektrikli tahrik sistemlerinin ana kullanım alanlarının bir kısmının hasta yatakları, ameliyat masaları ve sedyeler olduğunu, ürünlerinin 1995 yılından beri Türkiye’de de pazarlandığını ve satış adedinin hızla yükseldiğini, müvekkilinin ürünlerinin çok rağbet gören ürünler olması sebebiyle taklit edildiğini, müvekkilinin ürünlerini taklit eden şirketin Ningbo Unicrea Electric Appliance Tecnology Co.Ltd. olduğunu, davalının bu taklit ürünleri Türkiye’ye pazarladığını,

davalının ithal edip pazarladığı ürünlerin hem dış hem iç görünüş olarak açıkça kopyalanmış ürünler olduğunu, davalının bu fiilinin haksız rekabet teşkil ettiğini, davalının bu fiili nedeniyle davacının telafisi mümkün olmayan zarara uğradığını ileri sürerek, davalının haksız rekabetinin tespitini,önlenmesini, davalının haksız rekabeti sonucu olan maddi durumun ortadan kaldırılmasını, şimdilik 10.000 YTL maddi tazminat ile 5.000 YTL manevi tazminatın temerrüt faizi ile davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının haksız rekabet iddiasını destekleyen somut kanıtlar ortaya koyamadığını, müvekkilinin dünyanın her tarafında satılmakta olan bir ürünü Türkiye’de satmış olduğunu, müvekkilinin pazarladığı ürün ile davacının ürettiği ürünün birbiriyle benzer olup olmadığı konusunda kesinleşmiş bir mahkeme kararı veya uzman bilirkişi raporunun bulunmadığını, Almanya'da görülen bir davanın Türkiye'deki bir davayı etkilemesinin söz konusu olmayacağını, davacı adına Türkiye'de tescili herhangi bir endüstriyel tasarım veya patent bulunmadığını, müvekkilinin tazminat gerektirecek herhangi bir eylemde bulunmadığını,

sınai mülkiyet kapsamına girmeyen ve 1993 yılından beri üretilen bir modelin haksız rekabet kapsamına sokulmaya çalışılmasının iyiniyet ve dürüstlük kurallarının ihlali anlamına geldiğini savunarak, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna göre, davacı tarafından üretildiği tespit edilen ve daha sonra Türkiye pazarına sunulan L A 31 kodlu tahrik motorlu aküatör, CB 12-14 kodlu kontrol kutuları ve HB 70 kumanda modüllerinin davalı tarafın ZYWJ 3-24 ve 8-5-24 kodlu aküatörleri ile CB 24-4 kodlu kontrol kutuları ve HS 2 kodlu kumanda üniteleri arasında orta düzeyde tüketiciler, hatta bilgilenmiş uzman kullanıcıyı aldatabilecek düzeyde benzerlik bulunduğu,

başkasının tasarımını teknik zorunluluk ya da haklı neden olmaksızın ayniyet derecesinde taklit etmenin iktisadi rekabetin dürüstlük kurallarına aykırı şekilde kötüye kullanılması sayılacağı, davalının eylemlerinin iktisadi rekabet özgürlüğünün dürüstlük kuralına aykırı olarak kötüye kullanılması tanımına uyduğu, bu nedenle dava konusu olayda TTK.nun 56 ncı maddesi anlamında haksız rekabet halinin mevcut olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.