Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2009/8470 K.2011/6735

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 01/04/2009 tarih ve 2007/136-2009/77 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak davacı vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 31.05.2011 gününde davacı avukatı .... ile davalılar ... ve ... avukatı ... gelip, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatları dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi .....tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şahısların “METO ve şekil” unsurlarından oluşan markayı 29 ve 30. sınıflardaki emtialarda kullanmak üzere davalı Kurum nezdinde yaptıkları tescil başvurusunun müvekkilinin anılan sınıflarda tescilli “METRO” esas unsurlu markaları ile açıkça iltibas yaratacak şekilde benzer olduğunu, bu nedenle müvekkili tarafından sözkonusu marka tescil başvurusuna karşı davalı Kurum nezdinde itirazlarda bulunduklarını, ancak itirazlarının reddedildiğini, davaya konu marka tescil başvurusunun müvekkili şirketin tescilli markalarından kaynaklanan haklarına açıkça aykırılık ve tecavüz teşkil ettiğini ileri sürerek,

davalı TPE YİDK tarafından verilen 2007/M-3815 sayılı red kararının iptaline, davaya konu marka tescil başvurusunun tescil edilmiş olması halinde ise hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili, tescili talep edilen marka ile itiraza mesnet “ÜLKER METRO” ibareli markaların aynı ya da benzer olmayıp, karıştırılma ihtimalinin de bulunmadığını, müvekkili tarafından alınan kararların ve yapılan işlemlerin usulüne uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalılar vekili, müvekkillerinin “METO ve şekil”den oluşan markalarını 1970’li yıllardan beri dondurma ve tatlıcılık alanında kullandıklarını, bu şekilde anılan ibare üzerinde ilk kullanım hakkını elde ettiklerini, müvekkillerine ait marka ile davacının “METRO” markasının benzer olmadığını, davacının iddialarının yerinde bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalıların tescil ettirmek istediği "METO+şekil" ibaresi ile karşılaşan tüketicilerin bu işareti daha önceden bildikleri "ÜLKER METRO" ibareli markalara benzer bulmayacağı ve bunlarla karıştırmayacağı, bu durumda davalıların tescil başvurusunda bulunduğu marka ile davacının redde dayanak markalarının benzer olmadığı yönündeki YİDK kararının marka mevzuatına aykırı bir yönü bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.