Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2009/8491 K.2011/8339

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 16/04/2009 tarih ve 2008/189-2009/101 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak davalı TPE vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 05/07/2011 gününde davacı avukatı ..... ile davalı Eti Gıda avukatı .... gelip, davalı TPE avukatı tebligata rağmen gelmediğinden temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatları dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı.

Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalılardan Eti Gıda San. ve Tic.A.Ş.nin “ÇİZ KAT” ibaresini tek unsur olarak ihtiva eden ve esas itibariyle 29, 30, 32 ve 33 ncü sınıflara giren emtianın tamamında kullanılmak üzere yaptığı tescil başvurusuna, müvekkilince adına tescilli “ÇİZİ” ve “KATKAT-TAT” esas unsurlu çok tanınmış markalara dayanılarak yapılan itirazın nihai olarak davalı Türk Patent Enstitüsü Başkanlığı Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu’nca markaların 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararname’nin 8 nci maddesi kapsamında aynı ya da benzer olmadıkları gibi, markaların karıştırılmayacağı şeklinde bir gerekçe ile reddedildiğini ileri sürerek,

davalı Türk Patent Enstitüsü Başkanlığı Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu’nun 23.11.2001 tarihli M-1961 nolu kararının 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararname’nin 7/b, 7/ı, 8/b, 9/b vs. maddelerine istinaden iptaline, davalı şirket adına olan marka tescil başvurusunun bütünüyle reddine-terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Türk Patent Enstitüsü Başkanlığı vekili, her iki taraf markalarının birbirleriyle karıştırılmalarının mümkün olmadığını belirterek, davanın reddini istemiştir.

Davalı Eti Gıda San. ve Tic.A.Ş. vekili, davacı markalarının hiç birisinin ayrı ayrı bakıldığında müvekkili markasına benzemediğini belirterek, davanın reddini istemiştir.

Asli müdahale talep eden, .... vekili, Ülker A.Ş.nin tüm markalarını 19.12.2001 tarihinden geçerli olmak üzere ....’ne devrettiğini, marka hakkının devrine ilişkin belgelerin Türk Patent Enstitüsü Başkanlığı’na verilmiş olduğunu, davacının davasının reddi halinde marka hakkından doğan haklarının ağır biçimde zarara uğrayacağını ileri sürerek, asli müdahale taleplerinin kabulü ile davanın kabulünü istemiştir.

Davanın açıldığı Ankara Asliye 1.Ticaret Mahkemesi’nce, Ülker Gıda A.Ş.nin dava tarihi itibariyle marka üzerinde tasarruf hakkı bulunmadığı, dava açmakta hukuki yararının olmadığı, asli müdahilin davasının ise iki aylık hak düşürücü süresinden sonra açıldığından bahisle davanın reddine dair verilen kararın davacı ve asli müdahil vekilince temyizi üzerine karar Dairemizin 2003/11150 Esas 2004/7035 Karar sayılı ilamıyla bozulmuş, görevsizlik kararıyla dosya kendisine gelen Ankara Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda,

davanın reddine dair verilen karar davacı ve asli müdahil vekilinin temyizi üzerine Dairemizin 16.11.2007 tarihli kararı ile bozulmuştur.

Mahkemece bozmaya uyularak davanın kısmen kabulü ile TPE YİDK’ nun 2001/M-1961 sayılı kararının, başvuru kapsamında yer alan 30. sınıfın 4, 5, 10, 11, 12, 14 ile 29. sınıfın 8 ve 12. alt gruplarında yer alan ürünler için yönünden iptaline, Sair yönlerden iptal isteminin reddine,davalı adına tescil olunan 01.02.2000 gün ve 2000/1494 sayılı markanın başvuru kapsamında yer alan 30. sınıfın 4, 5, 10, 11, 12, 14 ile 29. sınıfın 8 ve 12. alt gruplarında yer alan ürünler yönünden hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine, sair yönlerden hükümsüzlük ve terkin isteminin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı TPE vekili temyiz etmiştir. Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı TPE vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.