KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2009/8779 E., 2011/1630 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 14 Şubat 2011
- Mahkemesi
- Sulh Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
269 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Sındırgı Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 05.03.2009 tarih ve 2008/276-2009/104 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davalının işyerinde meydana gelen yangının söndürülmesi için itfaiye ekipleri tarafından sıkılan suyun alt katta bulunan, sigortalıya ait dükkanda hasara neden olduğunu, sigortalının hasarının tazmini için 4.657 TL ödeme yapıldığını, bu ödeme ile ilgili olarak davalıya yapılan başvurunun sonuçsuz kaldığını ileri sürerek, 4.500 TL’nın ödeme tarihi olan 15.02.2008 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalıya işyerinde meydana gelen yangının, içerideki elektrikli aletin kontak yapmasından kaynaklandığı, işyerinin bulunduğu dairenin mülkiyetinin davalıya ait olduğu, yangının söndürülmesi için kullanılan suyun dava dışı sigortalıya ait işyerinde hasara neden olduğu, davalı tarafça, sigortalı işyerinin bir kısmının ruhsata aykırı olarak yapıldığı iddia edilmişse de, davalının BK’nun 58. maddesi gereğince kusursuz sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.
Kararı, davalı temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalının tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2009/8779, K. 2011/1630, 14 Şubat 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama