Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/10022 K.2010/10828

Taraflar arasında görülen davada Kadıköy 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 20/03/2007 gün ve 2004/667-2007/137 sayılı kararı onayan Daire’nin 02.12.2009 gün ve 2009/2906 - 2009/12317 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketin Antalya Bölgesi bayiliğini yaptığını, müvekkili ile dava dışı ... A.Ş. bünyesindeki ... Otel inşaatlarında yangın ihbar sistemleri montajı konusunda protokol imzalandığını, davalı şirket ile müvekkili arasında resmi bir bayilik sözleşmesi bulunmadığı için malzemelerin ... A.Ş. tarafından ... firmasından alınmış gibi göründüğünü, ödemelerin doğrudan davalı şirketin İstanbul hesaplarına aktarıldığını, müvekkili şirketin hak kazandığı hizmet ve komisyon bedelinin davalı şirketin pazarlama müdürü tarafından bildirilip teminat altına alınmasına rağmen davalı tarafça ödenmediğini ileri sürerek, 40.967 CHF borcun aynen ve ödeme günündeki kur üzerinden %18 oranında KDV tahakkuku ile birlikte TL. olarak ödenmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı ile müvekkili arasında bayilik sözleşmesi bulunmadığını, müvekkilinin davacı şirkete hiçbir zaman komisyon ücreti ödemediğini, komisyonun davacıya yurtdışındaki ... firması tarafından ödendiğini, müvekkilinin dava konusu protokole taraf olmadığını, ürünlerin ... firması tarafından bizzat yurtdışından ithal edildiğini, müvekkilinin sadece yurtdışındaki firma tarafından ödenecek komisyon miktarını göstermek üzere komisyon hesabı adlı hesap dökümlerini hazırladığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar, davacı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Bu kez davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.