Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/10032 K.2010/11223

Taraflar arasında görülen davada Trabzon Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 22.07.2008 gün ve 2007/163-2008/122 sayılı kararı onayan Daire’nin 22.03.2010 gün ve 2008/12067-2010/3120 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin Trabzon limanı üzerinden gerçekleştireceği kömür ithalatında tahliye ücretinin taraflar arasındaki sözleşme uyarınca ithalat miktarına göre kademeli indirim yapılarak ödeneceğinin kararlaştırıldığını, 18.04.2003 tarihinde başlayan sözleşme yükümlülüklerinin müvekkilince tam olarak yerine getirildiği halde özelleştirme sonucunda liman işletme hakkını devralan dava dışı şirketin normal tarife üzerinden tahliye ücreti tahsil ettiğini, davalının sözleşme süresinde sözleşme hükümlerine uymaması sonucunda müvekkilinin fazladan 91.763,12 USD tahliye ücreti ödemek zorunda kaldığını ileri sürerek, bu tutarın davalıdan faiziyle birlikte tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin davacı ile sözleşme imzalamadığını, limandan ithalatı desteklemek amacıyla ve yöre halkına ucuz kömür temini sağlamak için tek taraflı olarak tarifede indirim yapıldığını, özelleştirme işleminden davacının haberdar olduğunu ve istenen tutarın yüksek olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine ilişkin olarak verilen kararın temyizi üzerine Dairemizce (BK’nun 179. maddesi uyarınca, işletmenin devri durumunda eski işletenin 2 yıl boyunca sorumluluğunun devam edeceği) gerekçesiyle bozulması sonrasında, bozma kararına uyan yerel mahkemece yeniden yapılan yargılamada, davanı kabulüne karar verilmiş, kararın davalı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 22.03.2010 tarihli kararı ile mahkeme kararı onanmıştır.

Davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.