Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/10150 K.2012/1829

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 08/12/2009 tarih ve 2008/43-2009/267 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 1961 yılında kurulmuş olup Türkiye’nin bisküvi sektöründe faaliyet gösterdiğini, müvekkilinin 05, 29 ve 30. sınıflardaki mallar için “FORM”, 05, 30, ve 32. sınıflardaki mallar için “ETİ FORM”, “FORMDAKAL”, “FORMPUAN”, “FORMBALL” markalarının sahibi olduğunu, davalı şirketin TPE'ye yapmış olduğu “ISIFORM” ibareli marka başvurusuna yapılan itirazlarının TPE YİDK tarafından reddedildiğini, müvekkili markasının tanınmış marka olduğunu, müvekkili markasının tanımışlığından haksız bir yarar sağlanacağını ileri sürerek TPE YİDK kararının iptalini ve “ISI FORM” markasının hükümsüzlüğünü talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... İnşaat Refrakter San. Ve Tic. A.Ş. vekili, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, bilirkişi raporu dikkate alınarak davacının FORM + şekil markası ile davalı başvurusunun benzer olduğu, diğer marka ve Endüstriyel Tasarım Tescillerinin benzer olmadığı, davacının markasını kullandığı malları ile davalı başvurusuna konu mallarının aynı veya benzer olmadığı, davalı başvurusu ile davacı markalarının 556 sayılı KHK’nın 7/1-b ve 8/1-b maddeleri anlamında benzer olmadığı, davalının haksız bir yarar sağlaması veya markaların itibarına zarar vermesinin mümkün olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.