Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/10167 K.2010/10341

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 2.Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 28.02.2008 gün ve 2003/34 - 2008/39 sayılı kararı onayan Daire’nin 11.03.2010 gün ve 2008/6972 - 2010/2707 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili asıl ve birleşen davalarda, konfeksiyon üretim ve ticareti ile iştigal eden müvekkili adına 27.12.2002 tarih ve 2002/3558 sayılı Çoklu Endüstriyel Tasarım Tescil Belgesine konu 28 nolu tasarımın davalı tarafından taklit edilerek piyasaya sürüldüğünü, müvekkilinin maddi ve manevi zarara uğradığını ileri sürerek, tasarım hakkına vaki tecavüz ve haksız rekabetin tespit ve önlenmesine, maddi durumun ortadan kaldırılmasına, fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla 30.000 YTL maddi, 10.000 YTL manevi tazminatın reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının tescil ettirdiği tasarımların hiçbirinin yenilik ve ayırt edicilik niteliği bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiş, aşamada davacı adına tescilli tasarımın hükümsüzlüğü için açılan davanın bekletici mesele yapılmasını talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, dava konusunu oluşturan 28 numaralı tasarımın davalı şirketin açtığı dava sonucunda kesinleşmiş mahkeme kararı ile hükümsüzlüğüne karar verilmiş olması ve bu hükümsüzlük kararının 554 sayılı KHK'nin 45. maddesi uyarınca geçmişe etkili sonuçlar doğurmuş bulunması karşısında “davacının tazminat talep edemeyeceği” gerekçesiyle asıl ve birleşen davanın reddine karar verilmiş, kararın davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 11.03.2010 tarihli kararında belirtilen nedenlerle yerel mahkeme kararının onanmasına karar verilmiştir.

Davacı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.