KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2010/10225 E., 2012/3067 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Mart 2012
- Mahkemesi
- Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
270 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 29/03/2010 tarih ve 2008/284-2010/114 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı TPE vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin “CASA” ibaresiyle tescilli pek çok tanınmış markanın sahibi olduğunu, davalı şirkete ait 2006/31918 nolu, 20.sınıfda “şekil+Novacasa” ibareli tescil başvurusunun müvekkiline ait markalarla benzer olması ve tanınmışlığına zarar verecek bulunması nedeniyle tescilinin önlenmesi için müvekkilince yapılan itirazın, davalılardan TPE tarafından reddinin haksız olduğunu ileri sürerek, Türk Patent Enstitüsü Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu’nun (YİDK) 2008/M-3790 nolu kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalılardan Türk Patent Enstitüsü vekili, davanın reddini istemiş, diğer davalı davaya yanıt vermemiştir.
Mahkemece; iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davalı başvurusu ile davacı markasının iltibas tehlikesi oluşturacak şekilde benzer olduğu, davacının tanınmış markalarından haksız yararlanma ile tanınmışlığına zarar verme olgusunun bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, 2008/M–3790 nolu TPE YİDK kararının iptaline karar verilmiştir.
Kararı, davalı TPE vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı TPE vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2010/10225, K. 2012/3067, 2 Mart 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama