KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2010/10312 E., 2012/1838 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 13 Şubat 2012
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
280 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Bafra 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 06.04.2010 tarih ve 2010/169 - 2010/213 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin murisinin davalı ... şirketine sigortalı araç ile kaza yapıp vefat ettiğini, müvekkillerinin destekten yoksun kaldığını ileri sürerek, fazlaya dair haklar saklı kalmak kaydıyla ... için 3.000 TL, ... için 2.000 TL, ...için 1.000 TL'nin faizi ile davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş, 18.05.2007 tarihli dilekçesi ile talep ettiği miktarı ... için 50.531,84 TL, ...için 2.471,59 TL, ... için 4.496,57 TL olarak ıslah etmiştir.
Davalı vekili, davacının kazada tam kusurlu olduğunu, zararın teminat kapsamı dışında kaldığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama ve tüm dosya kapsamına göre, sigortalı aracın devrilmesi sonucu meydana gelen kazada araç sürücüsü olan davacıların murisinin vefat ettiği, murisin kazada tam kusurlu olduğu, bu hale göre dava konusu olayda davacıların murisinin kullandığı araçla tam kusurlu olarak tek taraflı kaza sonucu ölümü nedeniyle davacıların talep ettikleri destekten yoksun kalma tazminatından işletenin, dolayısıyla onun sorumluluğunu üstlenmiş Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortacısının sorumlu tutulmasının mümkün olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davacılar vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2010/10312, K. 2012/1838, 13 Şubat 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama