Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/10368 K.2012/5801

Taraflar arasında görülen davada Kadıköy 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 24/12/2009 tarih ve 2006/518-2009/977 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin, davalı şirket ile düzenlediği sözleşme gereğince Almanya veya Slovakya’dan İstanbul’a 01.01.2006 – 31.12.2006 tarihleri arasında yük taşınması hususunda anlaşmaya vardığını, bu anlaşma uyarınca müvekkili şirketin, dava dışı TOPFİT firmasından aldığı nakliye işini davalıya verdiğini ve böylelikle emtianın davalı şirket aracılığıyla, alıcı TOPFİT firmasına İstanbul’da teslim edilmeye başlandığını, ancak sözleşme süresi içerisinde davalının, müvekkil şirketi saf dışı bırakarak doğrudan TOPFİT firmasıyla anlaşma yaptığını, bunun sonucu olarak da müvekkilinin 19.216 TL kâr mahrumiyetine uğradığını ileri sürerek,

haksız rekabetin men’ine, 19.216 TL maddi ve 1.000 TL manevi zararın tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Islah dilekçesiyle, toplam 41.812,87 TL müspet zararlarının dava tarihinden itibaren reeskont faiziyle birlikte davalı şirketten tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının 300.000 Euro tutarlı teminat mektubu vermediğini, müvekkilinin taşımadan kaynaklanan 47.8976 Euro tutarlı alacağını, davacı şirkete fatura ettiğini ve hala tahsil edemediğini, davacı talebinin yerinde olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, dava dışı Topfit firmasıyla kurulan ticari ilişki sonrasında, yükün davalı tarafından davacı aracı kılınmaksızın taşınması şeklinde gerçekleşen eylemde davacının davalı tarafın sözleşmeyi haksız feshi nedeniyle 8 aylık süre ile kar mahkumiyetine uğradığı, manevi tazminat talebinin koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, 41.812,87 TL tazminattan 19.216 TL sinin dava tarihinden, geri kalanının 21.12.2009 ıslah tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, aşan istemlerin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1) Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2) Taşıma işleri komisyoncu olan davacı, davalı ile aralarındaki dava dışı TOPFİT firmasına ait emtianın demir yoluyla taşınmasına ilişkin bir yıl süreli taşıma akdinin 4 ay süreyle ifa edildikten sonra davalı taşıyıcı tarafından haksız olarak feshi nedeniyle kalan 8 aylık kısma yönelik taşıma komisyon ücretinin davalıdan tahsilini istemiştir.

Mahkemece benimsenen bilirkişi raporunda; sözleşmenin haksız feshedildiği belirlendikten sonra bir yıllık sözleşmenin ilk dört ayını takip eden fesihten sonraki ikinci dört aylık kısmında davalı tarafından dava dışı TOPFİT firmasına verilen taşıma hizmeti sonucu 38 adet fatura kesildiğinden bahisle 92 ton yük taşındığı açıklanarak aynı sözleşmenin üçüncü dört aylık kısmında da farazi olarak bu miktar yükün daha taşınması gerekeceği, dolayısıyla davalının sözleşme gereği yoksun kaldığı komisyon ücretinin 22.572 Euro olacağı mütalaa edilmişdir.

Oysa, öncelikle, üçüncü dört aylık kısım için dava dışı TOPFİT firmasının ticari defter ve belgeleri incelenmek suretiyle, bu dönemde adı geçen firmanın varsa dava dışı başka bir taşıma firmasına yaptırmış olduğu gerçek taşıma ve buna ilişkin ödemelerin saptanması gerektiği halde bu yola gidilmeyerek farazi ve kıyaslama yoluyla hesaplama yapılması doğru görülmemiştir.

Ayrıca, bilirkişi raporunda yapılan hesaplamada sözleşmenin ayakta olduğu ilk dört aylık bölüm için bir çekişme olmadığı halde ikinci dört aylık kısımda yapılan 38 adet faturaya dayalı taşıma emsal alınarak esasen bu miktarın 2 katının dikkate alınması gerektiği halde bir yıllık tüm sözleşme dönemini içerecek şekilde 114 adet faturada taşınması gereken miktarın hesaplanarak mahkemece uyuşmazlık konusu olmayan ilk dört aylık bölümü de içerecek şekilde tazminata hükmedilmesi dahi doğru görülmemiş, kararın temyiz eden davalı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.