Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/10510 K.2010/10562

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 4.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 21.10.2008 tarih ve 2008/497 - 2008/497 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak taraf vekilleri tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 29.06.2010 gününde davacı avukatı ... ile davalı avukatı ... gelip, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatları dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, 07.11.1989 tarihinde Bahçeşehir adi ortaklığı ile müteahhit olarak hareket eden müvekkili arasında inşaat sözleşmesi akdedildiğini ve 12.11.1991 tarihli protokol ile adi ortaklığın feshi sonucu 07.11.1989 tarihli adi ortaklığın yerini davalı bankanın aldığını, 03.12.1991 tarihli sözleşmeye göre arsa maliklerine verilecek oran dışında binaların satışından elde edilecek hasılatın %86’sının davalıya, %8,4’nün ... İnş. A.Ş.’ne, %2,8’nin müvekkiline ve %2,8’nin ...

A.Ş.’ne dağıtılmasının kararlaştırıldığını, 30.08.1998 tarihinde geçici kabulü yapılan ve 27.07.1999 tarihinde onaya sunulan 2.Etap 1.kısım inşaatine ait kesin hesabın 05.09.2001 tarihli sözleşme ve Bayındırlık İşleri Genel Şartnamesi'ne aykırı olduğunu, hak edişleri alabilmek için davalı tarafa verilen teminat mektupları için masraflar yapıldığını, davalıya verilen 1.778.000 YTL bedelli teminat mektubunun haksız nakte çevrildiğini, 141 nolu hak edişten davalının haksız olarak kesinti yaptığını, şap imalatı kalınlığının Bahçeşehir koordinasyon toplantısında 3cm artırıldığını,

bu nedenle taşeron firmaya ekstra para ödemek durumunda kalındığını, bundan dolayı fiyat farkından davalının sorumlu olduğunu, yapım ve iskan harçlarından davalı sorumlu olmasına rağmen müvekkilinin ödediğini, tapu devirlerinin zamanında yapılmaması nedeniyle taşınmazların emlak vergilerinin müvekkili tarafından ödenmek durumunda kalındığını ileri sürerek, Bahçeşehir projesi 2.Etap 1.kısım kesin hesabının hükmen yapılmasına,

müvekkilinin kısmi kesin hak edişte davalıya 1.185.033.485.948.-TL borçlu olmadığının tesbitine, kısmi kesin hak edişten müvekkilinin alacağı olan 582.205.919.789.-TL’den fazlaya dair talep ve dava hakları saklı kalması kaydıyla şimdilik, 250.000.000.000.-TL’nın faizi ile davalıdan tahsiline, davalıya teminat mektubunun iade edilmesi için ödenmek zorunda bırakılan 1.778.000.000.000.-TL’nın sözleşmenin 14.maddesi uyarınca 31.10.2004 tarihine kadar yürütülmüş 867.664.000.000.-TL’nın faizi ile davalıdan tahsiline,

davalıya verilen 1.778.000.000.000.-TL teminat mektubu masrafları olan 36.404.550.000.-TL ile 31.10.2004 tarihine kadar yürütülmüş 38.572.176.475.-TL’nın faizi ile davalıdan tahsiline, sözleşmeden doğan ve ödenmeyen alacaklar yönünden ise, 141 nolu hak edişten yapılan 42.852.233.255.-TL kesinti ile bunun gecikme faizinin, müvekkili ile ilgisi olmadığı halde taşerona ödenmek zorunda kalınan 9.918.899.699.-TL ve bunun gecikme faizinin, davalı adına ödenen 13.237.171.489.-TL yapım ve kullanma izni ile ilgili masrafların ve bunun gecikme faizinin,

tapu devir işlemlerinin davalı tarafından zamanında yapılmaması nedeniyle ödenen 53.531.811.914.-TL emlak vergilerinin ve bunun faizinin, 2001 krizi nedeniyle taşeron fiyat farklarının taşeronlar tarafından talep edilmesi halinde bu miktarların davalıdan tahsili ile bu kalemler yönünden fazlaya dair talep ve dava hakları saklı kalması kaydıyla şimdilik, her bir alacağa karşılık birer milyar olmak ü...e toplam 4.000.000.000.- TL’nın faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, 18.10.2007 tarihli ıslah dilekçesi ile 1.185.033.485.948.-TL borçlu olunmadığının tesbitine,

301.949.603.639.- TL kesin hesap alacağının bilirkişilerce tesbit edilen kesin hesap tarihi 30.10.1999 tarihinden itibaren ticari reeskont faizi ile davalıdan tahsiline, davalıya verilen teminat mektubunun iade edilmesi için ödenmek zorunda kalınan 1.778.000.000.000.-TL’nın dava tarihine kadar işleyen 867.664.000.000.-TL faizinin asıl alacağa dava tarihinden faiz yürütülerek tahsiline, davalıya verilen 1.778.000.000.000.-TL teminat mektubu masrafları olan 36.404.550.000.- TL ile dava tarihine kadar işleyen faizi 38.572.176.475.-TL faizin asıl alacağa dava tarihinden faiz yürütülerek tahsiline,

141 nolu hak edişten yapılan 42.852.233.255.-TL kesinti ile dava tarihine kadar işleyen faizi 85.542.580.295.-TL faizin asıl alacağa dava tarihinden faiz yürütülerek tahsiline, müvekkili ile ilgisi olmadığı halde taşerona ödenmek zorunda kalınan 9.918.899.699.-TL ile dava tarihine kadar işleyen faizi 6.473.735.204.-TL faizin asıl alacağa dava tarihinden faiz yürütülerek tahsiline, davalı adına ödenen 13.237.171.489.-TL yapım ve kullanma izni ile ilgili masrafların ile dava tarihine kadar işleyen faizi 38.578.244.927.-TL faizin asıl alacağa dava tarihinden faiz yürütülerek tahsiline,

tapu devir işlemlerinin davalı tarafından zamanında yapılmaması nedeniyle ödenen 53.531.811.914.-TL emlak vergileri ile dava tarihine kadar işleyen faizi 50.213.885.201.-TL faizin asıl alacağa dava tarihinden faiz yürütülerek tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın taraflar arasındaki sözleşmenin 24. ve 25. maddesine aykırı olduğunu, davacının 26.12.2003 tarihli ihtarı ile bağlı bulunduğunu, dava konularını genişletemeyeceğini, müvekkilinin her bir kalem yönünden temerrüde düşürülmediğinden faiz istenemeyeceğini, diğer taleplerinin haksız olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Üç kişilik hakem heyetince toplanan kanıtlara ve alınan bilirkişi raporlarına dayanılarak, davacı şirketin davalıya karşı kısmi kesin hesap dolayısıyla borçlu olmadığının tesbitine, davacı şirketin davalıdan alacaklı olduğu 248.817,81 YTL alacak ile yine davacının hak ediş alacakları için verdiği ve davalıca nakten tahsil edilmiş olan 17.04.2002 tarihli banka teminat mektubu tutarı 1.778.000 YTL ve bu mektup için yapmak zorunda kaldığı belgeli yasal giderler 36.404,55 YTL olmak ü...e toplam 2.063.222,36 YTL’nın davalıdan tahsiline,

kesin hesaptan alacak için davacı tarafça yapılmış temerrüt ihtarı bulunmadığından dava tarihinden faiz yürütülmesine, 141 nolu hak ediş ile şap imalatı işi derdest 2. Etap 1.kısımdan doğan uyuşmazlıktan olmayıp 2. Etap 2.kısma ait iş olduğu bilirkişi raporundan anlaşıldığından davacının bu kalemlerle ilgili talebi hakkında ticaret mahkemesinde görülmekte olduğu tarafların kabulünde olan 2. Etap 2. kısım kısmi kesin hesap davasında talepte bulunmakta muhtariyetine, yapım ve iskan izinlerine ait masraflarla ilgili olarak dava dilekçesi ile talep olunan 1000 YTL'nın davalıdan faizi ile tahsiline,

12.237,17 YTL’lık kısmının ıslah tarihinde zamanaşımına uğradığından reddine, tapu devirlerinin zamanda yapılmaması nedeniyle davacı tarafından ödenen 53.531,81 YTL’nın 1000 YTL’nın 31.10.2004 ve 52.531,81 YTL’nın ıslah tarihinden itibaren faizi ile davalıdan tahsiline hakem Prof. Dr. Cemal Şanlı’nın muhalefetine karşı oyçokluğu ile karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ve davalı vekili temyiz etmiştir. 1-HUMK'nun 434/2. maddesi hükmüne göre, temyiz isteği harca tabi ise temyiz, harcın yatırıldığı tarihte yapılmış sayılır. Davacı vekilinin dilekçesi 31.10.2008 tarihinde hakim tarafından havale edilmekle birlikte, dilekçenin harcı yatırılmadığı gibi temyiz defterine de kaydı yapılmamıştır. Bu nedenle davalı vekilinin temyiz isteminin HUMK'nun 432/4. maddesi uyarınca reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Yargıtay İçtihadı Birleştirme Hukuk Genel Kurulunun 20.01.1994 gün ve 1993/4- 1994/1 karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında, tarafların tahkim sözleşmesi veya şartında hakemlerin uyuşmazlığı maddi hukuk kurallarına göre çözmelerini öngördükleri takdirde, buna aykırı karar verilmesinin temyiz nedeni oluşturacağı ilkesi kabul edilmiştir.

Taraflar arasındaki sözleşmenin “İhtilafların Halli" başlıklı 24. maddesinde uyuşmazlığın maddi hukuk kurallarına göre çözümleneceğine dair herhangi bir hüküm bulunmamaktadır. Bu nedenle temyiz konusu hakem kararı ancak HUMK'nun 533. maddesinde sayılan nedenlerle bozulabilir. Davalı vekili tarafından dayanılan temyiz itirazları yasada öngörülen temyiz nedenlerinden hiçbirisine uymadığından tüm temyiz itirazlarının reddi ile hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.