KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2010/10668 E., 2012/1971 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 15 Şubat 2012
- Mahkemesi
- Tüketici Mahkemesi
Karar Metni
268 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Adana 1.Tüketici Mahkemesi’nce verilen 30.03.2010 tarih ve 2009/143 - 2010/265 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili; müvekkilinin 07.12.2008 tarihinde bankamatikten para çektiğini, bilahare bankamatik kartının süresi dolduğundan yenilendiğini, kart müvekkilinin elinde olmasına ve şifresinin de kendisi ve oğlundan başka kimsede bulunmamasına rağmen, hesabından 09.12.2008 - 11.12.2008 tarihleri arasında ATM'den 5 ayrı işlemle toplam 3.000 TL çekildiğini, bunun üzerine bankamatik kartının iptal ettirildiğini, dolandırıcılığa davalı bankanın güvenlik sisteminin zafiyetinin sebep olduğunu, bu işlemler dolayısı ile müvekkilinin bir takım borçlarını ödeyemediğini, nakti ihtiyaçları nedeniyle sıkıntı içine girdiğini, psikolojik yönden sarsıldığını ileri sürerek, müvekkilinin hesabından çekilen 3.000 TL ile 1.000 TL manevi tazminatın faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı davaya cevap vermemiştir.
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davacının kayıp kart bildirimini süresinde yapmayarak kartın hukuka aykırı olarak kullanılmasına sebep olduğu, yapılan işlemde bankanın bir kusurunun bulunmadığı, manevi tazminat koşullarının oluşmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar vermiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2010/10668, K. 2012/1971, 15 Şubat 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama