Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/1069 K.2010/5626

Taraflar arasında görülen davada Denizli Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 30.01.2008 gün ve 2007/196-2008/21 sayılı kararı bozan Daire’nin 09.11.2009 gün ve 2008/7241-2009/11572 sayılı kararı aleyhinde davalı-karşı davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin tekstil ürünlerini sevk irsaliyesi ile İngiltere’de bulunan Janteks firmasına teslim edilmek üzere 11-12.11.2004 tarihlerinde Denizli’de davalı şirket araçlarına teslim ettiğini, davalının bu malları 13.11.2004 tarihinde gemiye yüklemek üzere teslim almasına rağmen kusuru nedeniyle malların ancak 19.11.2004 tarihinde gemiye bindirildiğini, bu gecikme süresi içerisinde müvekkili şirketin hiçbir şekilde uyarılmadığını, müvekkili şirketin gecikmeyi Janteks firmasından öğrendiğini, bu gecikmeden dolayı müvekkili şirketin 9.970 İngiliz Sterlini tutarında reklamasyon faturasına maruz kaldığını ileri sürerek, 7.400 İngiliz Sterlininin temerrüt faizi ile tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin davacıya ait 2 adet 40’lık konteynır içindeki tekstil ürünlerini 19.11.2004 tarihli konişmento tahtında Ankara Gemisiyle 19.11.2004 tarihinde İzmir Limanı’ndan yükleyip 26.11.2004 tarihinde Felixtowe Limanı'na götürdüğünü, her iki konteynırı alıcının teslim alma tarihinin 01.12.2004 tarihi olduğunu, müvekkil şirketin taşıma işlemini tam ve eksiksiz olarak gerçekleştirdiğini, davacının rezervasyonunun 13.11.2004 tarihinde İzmir’e gelmesi beklenen gemiye yapıldığını, ancak geminin 22.11.2004 tarihinde geleceğinin öğrenildiğini, bunun üzerine davacının yükü için derhal rezarvasyon yaptırıldığını,

böylece yükün 22.11.2004 tarihine kadar limanda kalmasının önüne geçildiğini savunarak, davanın yetki, husumet ve esas yönünden reddini istemiş, karşı davada ise, davacı/karşı davalının kara nakliyesi ve navlun bedeli olan 2.570 İngiliz Sterlini ödemediğini iddia ederek, bu mablağın tahsilini talep etmiştir.

Davacı/karşı davalı, asıl davanın navlun bedelini mahsup edilerek açıldığını savunarak, karşı davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda, davacıya ait yükün gemiyle taşınması gerektiği, davalı taşıyanın yükün kendisine bildirilmesinden sonra bulabildiği ilk gemiye yüklediğini savunduğu, davacı tarafça bu gemiden daha önce yüklemeye elverişli bir geminin mevcudiyetinin kanıtlanamadığı, tarafları bağlayan ve teslim süresi öngören bir sözleşmenin de ibraz edilmediği, davalı taşıyıcının taşıma konusunda kendisinden beklenebilecek özeni yerine getirdiği gerekçesiyle, asıl davanın reddine, karşı davanın kabulüne dair verilen kararın davacı-karşı davalı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizin 2008/7241 E, 2009/11572 K sayılı ilamıyla bulunmuştur.

Davalı-karşı davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı-karşı davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.