Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/10710 K.2012/3204

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 13/04/2010 tarih ve 2008/110-2010/90 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 09/06/2000 başvuru tarihli 20,37 ve 42. sınıf mal ve hizmet sınıflarında tescilli "EKİNOKS" ibareli markanın sahibi olduğunu, davalının müvekkili şirketin tescilli markasına tecavüz edecek nitelikte "Ekinoks Beylikdüzü Rezidans + Alışveriş Merkezi" sloganını, web sitelerinde ve çeşitli şube adreslerinde kullandığını, bu nedenle maddi ve manevi zarara uğradığını ileri sürerek, haksız rekabet ve markaya tecavüzün meni ve ref'ini, 5.000 TL maddi, 1.000 TL manevi tazminatın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili şirketin birleşme yoluyla devraldığı Ekinoks Konut Sanayi A.Ş.'ye ait "EKİNOKS" markasının 1996 yılından itibaren kullandığını, gerek yurt içinde gerek yurt dışında inşaat sektöründe maruf hale getirdiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının "EKİNOKS" ibaresini 05/05/2000 tarihinden itibaren ticaret unvanı olarak tescil ettirdiği, aynı ibareli 09/06/2000 tarihli başvurusunun 20, 37 ve 42. sınıflardaki emtia ve hizmetlerde 31/05/2001 tarihinde tescil edildiği, ancak davacı kullanımının sadece 'Mobilya" ürünlerinde gerçekleştiği, tescilden önce kullanımın bulunmadığı, dava dışı Ekinoks Konut Sanayi Pazarlama A.Ş'nin "EKİNOKS" ibaresini 21/11/1996 ile 24/03/2003 tarihleri arasında ticaret unvanı olarak kullandığı,

1997 yılının başından itibaren tescilsiz bir marka olarak konut inşaatı hizmetleri ve konut projeleri çizim hizmetlerinde kullandığı, 2000 yılından önce ayırt edici nitelik kazandırdığı, bu anlamda KHK'nin 8/3 maddesi uyarınca öncelik hakkını elde ettiği, dava dışı şirketin 24/04/2003 tarihinde davalı şirket ile birleştiği, tescilsiz olarak kullandığı marka üzerindeki öncelik hakkının davalıya intikal ettiğinin kabulü gerektiği ve dava tarihine kadar ciddi olarak kullanıldığı,

davalı kullanımının 556 sayılı KHK'nin 9. 61. ve TTK m.56 vd. maddeleri uyarınca markaya tecavüz ve haksız rekabet teşkil etmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.