Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/10862 K.2010/11323

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 14. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 12.05.2008 gün ve 2006/225-2008/271 sayılı kararı bozan Daire’nin 18.05.2010 gün ve 2008/10422-2010/5533 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin muhatabı, davalının keşidecisi, dava dışı Bayındırbank İnşaat A.Ş.’nin lehdarı oldu 96.645.543.50 USD tutarında teminat mektubunun davalının da içinde bulunduğu bankalar konsorsiyumunca imzalanıp temsilci sıfatıyla davalı banka tarafından davacıya verildiğini, lehdarın otoyol yapım sözleşmesini ihlali üzerine hak edişleri düşülüp, teminat mektubunun 71.679.303,34 USD olarak ödenmesi için 27.04.2001 tarihinde kosorsiyumdan talepte bulundukları halde ödeme yapmadıklarını, 5 gün sonra Ankara 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce ihtiyati tedbir kararı aldıklarını,

23.08.2002 günü tekrar ödeme talebinde bulundukları halde yine ödeme yapmadıklarını, bunun üzerine konsorsiyum aleyhine 16.09.2002 günü takip başlattıklarını, faiz hakkını takip talebinde saklı tuttuklarını, tedbir kararını ileri süren bankaların takibi durdurduklarını, tedbir kararına yapılan itiraz üzerine 12.09.2003 günü kaldırıldığını, davalıya 22.09.2003 tarihine kadar ödeme yapması için süre verdiklerini, davalı payının % 50,64 olup, ana para borcunun 36.298,21 USD olduğunu davalının itirazının iptali için İstanbul Asliye 9.Ticaret Mahkemesi’ne açtıkları davanın kabul ile sonuçlandığını,

belirlenen ana alacağın 27.04.2001 tarihinde kur üzerinden TL karşılığı olan 42.393.372,32 YTL ana alacak üzerinden dava tarihine kadar işlemiş olan avans faizi olarak şimdilik 111.445.110,26 YTL’nın ve ana alacağa dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizinin tahsilini, ıslah dilekçesiyle işlemiş faizin 114.830.692,07 YTL olarak tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 12.326.835,54 USD faiz alacağının fiili ödeme günündeki karşılığı olan YTL üzerinden tahsiline, 36.298.399,21 USD asıl alacağa davadan itibaren tahsile kadar 3095 Sayılı Kanunun 4/a maddesi uyarınca faiz uygulanmasına, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Karar, taraf vekillerince temyiz edilmiş, Dairemizin 18.05.2010 tarihli ilamında gösterilen nedenlerle davalı yararına bozulmuştur.

Bu defa davacı vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere, Türkiye Cumhuriyeti ile Pakistan İslam Cumhuriyeti Arasında Hukuki ve Ticari Konularda Adli Yardımlaşma Sözleşmesinde yargı harcından muafiyet konusunda açıkça bir hüküm bulunmamasına, Anayasa’ya aykırılık iddiasının ciddi görülmemesine, kararımızın 3. sahifesinin son satırındaki “davacı” ibaresinin “davalı” olarak anlaşılması gerekmesine göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.