Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/10863 K.2012/2358

Taraflar arasında görülen davada Karaman 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 23/02/2010 tarih ve 2008/28-2010/38 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının ''Fidan Divle Tulum Peyniri'', ''Divle usulü Tulum Peyniri'' ibarelerini TPE nezdinde marka olarak tescil ettirmiş ise de, davalının peynirleri ile Divle yöresinin bir ilgisinin bulunmadığını, bu yöredeki peynirlerin yöreye has sütlerden özel usullerle yapılarak yöredeki mağarada belirli bir süre bekletildiğini ve olgunlaştırıldığını, bu özellikleriyle piyasada iyi bilinen ve tanınan bir peynir türü olduğunu, davalının peynirlerini bu ad altında satarak haksız kazanç elde ettiğini, tüketiciyi yanılttığını belirterek davalı markasının hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, markanın yanlızca ''Divle'' değil, ''Fidan Divle'' olarak tescilli bulunduğunu, markanın bütün olarak cins, çeşit,vasıf ve coğrafi kaynak göstermediğini belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, davalı markasının 556 sayılı KHK'nin 7/1-a, c, d, f bentleri ile 556 sayılı KHK'nin 42. maddesi uyarınca hükümsüz sayılmasını gerektirecek bir durumun bulunmadığı, davalının markayı kötü niyetli olarak tescil ettirdiği hususunun davacı tarafça ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.