Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/10913 K.2012/3240

Taraflar arasında görülen davada Muğla 1.Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 31/03/2010 tarih ve 2009/662-2010/174 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 1980 yılından bu yana kullandığı “...” ve “...” ibarelerinin müvekkili adına 03.04.2002 tarihinden itibaren marka olarak tescil edildiğini, davalının “...” adı altında otel işlettiğini, müvekkilinin markasına tecavüzün durdurulması için 03.10.2003 tarihinde keşide edilen ihtarın sonuç vermediğini, davalının müvekkilinin markasının hükümsüzlük istemiyle açtığı 05.03.2004 tarihli davanın retle sonuçlandığını ileri sürerek, marka ve unvan haklarına tecavüzün durdurulmasına, kullanımının men'ine, silinmesine ve ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin “...” ibaresini 1999 yılından bu yana kullandığı, davacı yanın müvekkilinin kullanımına zımnen rıza gösterdiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda bozma ilamı doğrultusunda davalının, davacının ticaret unvanı ve tescilli markasını kullanmasının men'ine ve haksız kullandığı marka ve ticaret unvanının tüm tescil edilmiş yerlerden silinmesine, davalının, davacının tescilli markası olan “Cactüs Fleur” ismini kullanmasının men edilmesine, marka ile benzeşen tüm işaret ve ibarelerin kaldırılmasına her türlü mal, eşya, basılı kağıt, fatura ile benzeri reklam ve ilanlardan kaldırılmasına, piyasaya bu unvanla sürülmüş tüm mal ve eşyaların toplatılmasına, stokların imha edilmesine, bu ad altında tüm ticari faaliyetlerin yasaklanmasına karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.