Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/11103 K.2012/3052

Taraflar arasında görülen davada Konya 1.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 16.06.2010 tarih ve 2007/506 - 2010/375 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankanın Konya Mevlana şubesinin müşterisi olduğunu, müvekkili şirketin iki ayrı hesabından müvekkilinin iradesi dışında internet yoluyla başka kişilerin hesabına havale yapıldığını, davalı bankanın elektronik bankacılık hizmetlerinde gereken güvenliği sağlayamadığını ve müvekkili şirketin hesabından haksız suretle başka kişi ve kuruluşların hesabına para aktarılmasına sebebiyet verdiğini ileri sürerek şimdilik 7.223 TL'nın 27.09.2005 tarihinden itibaren işleyecek en yüksek ticari faizi ile davalı bankadan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin kusurunun bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davalı bankanın güvenlik tedbirleri yönündeki eksiklikleri sonucu davacıyı kusurlu bulmanın mümkün olmadığı, banka kendisine tevdii edilen para ve buna ilişkin hesabı hesap sahibi dışındaki kişiler tarafından ulaşmasını önleyecek tüm tedbirleri alması gerektiği, davalı bankanın tek kullanımlık şifre ve SMS uygulamasını yerine getirmediği ve bu nedenle de tam kusurlu bulunduğu gerekçesi ile 7.223 TL'nın 27.09.2005 tarihinden itibaren değişen oranlarda işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.