Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/11128 K.2010/12355

Taraflar arasında görülen davada İzmir 1. Asliye Ticrat Mahkemesi’nce verilen 29.12.2006 gün ve 2003/680-2006/746 sayılı kararı onayan Daire’nin 25.05.2010 gün ve 2008/12657-2010/5769 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, davalı bankanın İzmir Şubesinde müvekkiline ait bulunan mevduat hesabındaki faiz gelirinden davalının tek taraflı olarak 8.874,59 TL kesinti yaptığını ileri sürerek, bu meblağın temerrüt faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, faiz uygulamasında gabin oluştuğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece Dairemizin bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya ve tüm dosya kapsamına göre, davalı bankanın ekonomik kriz döneminde mevduat kaçışını engellemek için yüksek faizler verdiği ve diğer bankaların faiz oranları ile karşılaştırıldığında davalının müzayaka halinde bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, kararın davacı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 24.05.2010 tarihli kararı ile mahkeme kararı onanmıştır.

Davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.