Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/11649 K.2010/12578

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 13. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 30.12.2005 gün ve 2005/128 - 2005/841 sayılı kararı onayan Daire’nin 21.06.2007 gün ve 206/6077 - 2007/9511 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirket nezdinde taşıma rizikolarına karşı sigortalı bulunan oto yedek parçası emtiasının davalılar tarafından Almanya’dan Gölcük’e yapılan taşıma sırasında hasarlandığını, bu nedenle müvekkilinin sigortalısına (51.555.448.640) TL ödemede bulunarak sigortalısının haklarına halef olduğunu ileri sürerek, anılan miktarın davalılardan faiziyle birlikte rücuen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı TNT Lojistik A.Ş. vekili, meydana gelen hasarlardan kusurları olması halinde diğer davalıların sorumlu tutulabileceğini, hasarın ne zaman ve ne şekilde oluştuğuna, hasar ödemesinin neye dayalı olarak yapıldığına dair hiçbir bilginin bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı Ekso Loj. Ltd. Şti. vekili, oluşan hasardan taşıma sözleşmesini yapan TNT Loj. A.Ş. ve taşımacılık hizmetini veren Exxo Spedition Gmbh’nin sorumlu bulunduğunu, müvekkilinin sadece acente ve komisyonculuk görevini yaptığını savunarak, müvekkili aleyhine açılan davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın (24.000) TL. üzerinden kısmen kabulüne dair verilen karar, davacı ve davalı TNT Loj. A.Ş. vekillerinin temyiz istemi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Bu kez davalı TNT Loj. A.Ş. vekili karar düzeltme isteminde bulunmuş, mahkemece 28.09.2007 tarihli karar ile HUMK.’nun 434. maddesine dayanılarak, anılan davalı vekilinin karar düzeltme isteminin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı TNT Loj. A.Ş. vekili temyiz etmiştir.

1- Davalı TNT. Loj. A.Ş. vekilince 14.08.2007 tarihinde karar düzeltme isteminde bulunulmuş, mahkemece anılan davalıya 22.08.2007 tarihli muhtıra keşide edilerek, (30) TL. posta gideri ile Dairemiz onama ilamında belirtilen (972) TL. onama harcını ödemesi istenmiş, davalı tarafça muhtıra gereğinin yerine getirilmemesi üzerine, HUMK.'nun 434. maddesi uyarınca 28.09.2007 tarihinde anılan davalının karar düzeltme isteminin reddine karar verilmiştir.

Oysa Harçlar Kanunu’nun 23.07.2010 tarih ve 6009 SK.’nun 18. maddesi ile değişik 28. maddesi uyarınca, bakiye karar ve ilam harcının ödenmemiş olması, hükmün tebliğe çıkarılmasına, takibe konulmasına ve kanun yollarına başvurulmasına engel teşkil etmez.

Bir an için (30) TL. posta gideri yönünden anılan maddenin uygulanabileceği düşünülebilirse de bu kez de, mahkemece keşide edilen 22.08.2007 tarihli muhtırada yedi günlük sürenin kesin olduğu belirtilmediğinden, anılan muhtıranın geçerli bulunduğundan söz edilemez.

Kaldı ki her şeyden önce karar düzeltme isteminin reddine karar verilmesi, münhasıran Yargıtay Dairesinin yetkisindedir.

Dolayısıyla mahkemece davalı TNT. Loj. A.Ş. vekilinin karar düzeltme isteminin reddine karar verilmesi doğru olmamış, davalı TNT. Loj. A.Ş. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkemece davalı TNT. Loj. A.Ş.'nin karar düzeltme isteminin reddine dair tesis edilen 28.09.2007 tarihli hükmün bozularak ortadan kaldırılmasına karar verilmesi gerekmiştir.

2- Davalı TNT. Loj. A.Ş.'nin karar düzeltme itirazlarının incelenmesine gelince.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, ve mahkemece davanın kısmen kabulüne ve kısmen reddine karar verilmesi, bu kararın hem davacı hem de davalı tarafça temyiz edilmesi ve her iki tarafın da temyiz isteminin reddedilmesi halinde, Harçlar Kanunu ve eki tarife hükümleri uyarınca, temyiz istemi reddedilen davacıdan “maktu ret harcının”, temyiz istemi reddedilen davalıdan ise, aleyhine kabul edilen meblağ üzerinden “nispi harcın” alınmasının gerekmesine,

bu durumda Dairemizce temyiz istemi reddedilen davacıdan (13,10) TL maktu, temyiz istemi reddedilen davalıdan ise aleyhine kabul edilen (24.000) TL.’nın binde elli dördü oranında hesaplanan nispi harç miktarı olan (1.296) TL.'ndan, peşin olarak yatırdığı (324) TL harcın mahsubu ile (972) TL onama harcının tahsiline karar verilmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalı TNT. Loj. A.Ş. vekilinin yerinde görülmeyen tüm karar düzeltme itirazlarının reddi gerekmiştir.