Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/11763 K.2010/11984

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 5. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 16.07.2008 gün ve 2002/1619-2008/506 sayılı kararı bozan Daire’nin 25.05.2010 gün ve 2008/11109-2010/5875 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, davalının davacı şirkete karşı giriştiği, 01.09.1995 tanzim 10.01.2000 vade tarihli 82.000 DM bedelli bonoya dayalı icra takibinin kesinleştiğini, bonoyu 17.12.1998 tarihinde şirketi temsile yetkili olmayan... ’in şirket adına kaşe basıp imzaladığını, bu bononun hisse senedi devrinin teminatı olarak davalıya gerçekte bu tarihte verildiğini, tanzim tarihinin boş, damga pulunun 1997 yılına ait olduğunu, 17.12.1998 tarihli sözleşmenin bononun tanzim amacını gösterdiğini,

ve davalının sözleşmeyi imzalayarak bonoyu teslim aldığını,...’nin hisse devrini yapamaması üzerine tanzim tarihinin davalı tarafından...’nin yetkili olduğu dönem içinde kalan 01.09.1995 alınarak doldurulup takibe konulduğunu, malen ya da nakden kaydı bulunmayan ve... tarafından kişisel olarak teminat amacıyla keşide edilen bononun davacı şirketi bağlamayacağını,...’nin 2002 yılı genel kurulunda hem şirket ortaklığından hem yönetim kurul başkanlığından çıkarıldığını ve suç duyurusunda bulunulduğunu, davalı ile hiçbir ticari ilişki bulunmadığını, şirketin dolandırılmaya çalışıldığını belirterek,

anılan senet nedeniyle borçlu olmadığının tespitini ve %40 tazminatın tahsilini istemiş, 28.04.2003 tarihli dilekçe ile davanın istirdat davasına dönüştüğünü beyan etmiştir.

Davalı vekili davanın reddini savunmuştur. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, davacı vekilinin temyizi üzerine hüküm Dairemizce bozulmuştur. Bu kez davalı vekili karar düzeltme istemiştir.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere, dava konusu senetteki damga pulunun 1997 yılına ait olduğuna ancak bu durumun sonucu değiştirmeyeceğine iddianın yazılı belge ile ispat edilemediğinden davanın reddi gerektiğine dair, mahkemenin gerekçesi yönünden davalının temyize gelmediği gibi, temyiz incelemesi aşamasında görülen bononun, takibe konulduğu İstanbul 5. İcra Müdürlüğü’nün 2002/17368 sayılı dosyası içindeki fotokopisinden de damga pulunun 1997 yılında tedavüle çıkarıldığının anlaşılmasına,

işbu davanın konusu, bononun unsurlarının tartışılması olmayıp, davacı şirketin bonodan dolayı davalıya karşı sorumluluğu bulunup bulunmadığının belirlenmesi bakımından gerçek düzenleniş tarihinin saptanması olmasına göre davalı vekilinin HUİMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme itirazlarının reddi gerekmiştir.