KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2010/11766 E., 2010/12609 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 7 Aralık 2010
- Mahkemesi
- Ticaret Mahkemesi
Karar Metni
294 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Adana 2.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 14.10.2008 gün ve 2004/59 - 2008/424 sayılı kararı bozan Daire’nin 31.05.2010 gün ve 2009/370 - 2010/6069 sayılı kararı aleyhinde taraf vekilleri tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı vekili, davalı şirketin ortağı olan müvekkiline 31.03.2003 tarihli genel kurul toplantısında kararlaştırıldığı gibi birinci taksit kar payının ödenmesine rağmen ikinci taksit kar payı olan 538.376.020.000.-TL'nın ödenmediğini, tahsiline yönelik başlatılan takibin davalının itirazı üzerine durduğunu ileri sürerek, itirazın iptali ile icra inkar tazminatının tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, davalı şirket yönetim kurulunun şirket genel kurulunca alınan ve takibe konu 2.temettü dağıtılması kararını erteleme yetkisinin bulunmadığı, yetki gaspı niteliğindeki bu erteleme kararının yasal ve yerinde bir karar olmadığı, imtiyaz sözleşmesinin feshi ve arkasından gelen işlemlerin, basiretli bir tacir gibi davranmayan, kendi kusurlu davranışları ile buna neden olan davalı şirketin, bu kusurlu davranışlarının mücbir sebep niteliğinde ona hukuki bir koruma yaratmayacağı gerekçesiyle, davanın kabulüne dair verilen karar,davalı vekilinin temyizi üzerine bozma ilamında yazılı gerekçelerle davalı yararına bozulmuştur.
Bu kez, taraf vekilleri karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, taraf vekillerinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2010/11766, K. 2010/12609, 7 Aralık 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama