Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/11947 K.2010/12433

Taraflar arasında görülen davada Tekirdağ 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 21.04.2008 gün ve 2007/453-2008/152 sayılı kararı onayan Daire’nin 13.05.2010 gün ve 2008/10061-2010/5317 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili müvekkilinin "MEŞHUR KÖFTECİ ...LAR" ibareli markanın sahibi ve kullanıcısı olduğunu, müvekkilinin davalı aleyhine Tekirdağ 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2007/303 E sayılı dosya üzerinden dava açtığını, bu davada verilen ihtiyati tedbir kararı uyarınca davalının gerek işyerindeki ve gerekse de şehrin giriş çıkışlarındaki reklam tabelalarında "MEŞHUR KÖFTECİ ..." ibaresini kullanmasının önlenmesine karar verildiğini, ancak davalının bu kez yine "KÖFTECİ ..." ibaresini ön plana çıkartarak kullanıma devam ettiğini, davalı eyleminin marka hakkına tecavüz ve haksız rekabet teşkil ettiğini ileri sürerek, haksız rekabetin ve markaya tecavüzün tespiti ve men'ine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının hizmet sektöründe kullanabileceği tescilli bir markasının bulunmadığını, müvekkilinin 43. sınıfta "MEŞHUR KÖFTECİ ... USTA KERVAN RESTAURANT" ibareli marka tescil başvurusu bulunduğunu, davacının tescilli markası ile işyeri tabelalarındaki ibarelerin birbirinden tamamen farklı olduğunu, "..."ın müvekkilinin oğlunun adı olup bu ismi kullanma hakkının 556 sayılı KHK'nin 12. maddesi uyarınca müvekkiline ait olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, davalı eyleminin davacının tescilli markasına tecavüz ve iltibas suretiyle haksız rekabet eylemini oluşturduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile davacıya ait markanın davalı tarafından kullanımının haksız nitelikte olduğunun tespitine, Tekirdağ 4. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2007/61 D.İş sayılı olup davalı tarafından yaptırılan delil tespitine ilişkin dosyada saptanan kullanım şekli gibi kullanımın men'ine karar verilmiş; kararın davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 13.05.2010 tarihli kararıyla yerel mahkeme kararının onanmasına karar verilmiştir.

Davalı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.