Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/12034 K.2012/3942

Taraflar arasında görülen davada Kayseri 1.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 03.03.2010 tarih ve 2010/94 - 2010/176 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı TMSF vekili, davalıların Çinkur A.Ş.'ye kullandırılan kredi sözleşmesine müşterek ve müteselsil kefil sıfatıyla imza koyduklarını, kredinin ödenmemesine istinaden hesaplarının kat edilerek Kayseri 2. İcra Müdürlüğünün 1999/3222 esas sayılı dosyasında başlatılan takibe itiraz ettiklerini, Kayseri Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 1999/395 esas sayılı dosyasında Çinkur A.Ş.'nin iflas etmesi ve İncesu Asliye Hukuk Mahkemesi'nde sıra cetveline itiraz davasının derdest olması sebebiyle davanın konusuz kaldığından bahisle karar verilmesine yer olmadığına karar verildiğini,

yapılan yargılamada borçlulardan sadece Çinkur A.Ş.'nin iflas ettiğini diğer borçluların iflas etmediklerini anladıklarını, alacağı her ne kadar iflas masasına yazdırmış iseler de, alacağın sıra cetvelinin 209. sırasına yazılmış olduğu ve Çinkur A.Ş.'nin mal varlıklarının satışı sonucunda alacaklarını alamayacaklarının kesin olduğunu ileri sürerek, 528.658,61 TL alacağın temerrüt tarihine kadar sözleşme faizi, 15.03.1999 tarihinden itibaren yıllık % 300 temerrüt faiziyle birlikte davalılardan kefalet limitleri dahilinde müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş.

27.10.2005 tarihli ıslah dilekçesiyle 52.638,49 TL teminat mektubu bedelinin temerrüt tarihinden itibaren yıllık % 300 temerrüt faiziyle tahsilini istemiş. 13.10.2006 tarihli dilekçe ile, 01.02.2006 tarihinde alacağın TMSF tarafından RCT Varlık Yönetim A.Ş.'ne temlik edildiği bildirilmiştir.

Davalılar, davaya cevap vermemişlerdir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama ve tüm dosya kapsamına göre, dava dilekçesinde davacının açıkça temerrüt tarihine kadar sözleşme faizi yani akdi faiz, 15.03.1999 temerrüt tarihinden itibaren ise yıllık % 300 temerrüt faizi istediği, davacının BSMV ve KKDF yönünden bir talebinin bulunmadığı, dolayısı ile bilirkişi raporuna göre asıl alacak tutarı 498.675,73 TL olduğundan davacının bu miktara temerrüt tarihine kadar işlemiş akdi faizi ilave etmek suretiyle istediği 528.658,60 TL talebinin doğruolduğu, ancak davacı vekilince açıkça akdi faizi asıl alacağa dahil etmeksizin talepte bulunulduğu, davacının talebiyle bağlı olduğu.

TMSF Tahsilat Daire Başkanlığının 23.11.2006 tarihli yazısına göre teminat mektuplarından 15.000 TL tutarlı olanın nakte çevrildiği, toplam 30.208,48 TL tutarlıların iade edildiği, halen 7.450 TL tutarlı mektubun meri olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, hesap kat tarihi itibariyle 498.675,73 TL davacı alacağına 02.03.1999 hesap kat tarihi ile 15.03.1999 tarihi arasında yıllık % 150 akti faiz, 15.03.1999 tarihinden itibaren yıllık % 300 temerrüt faizi uygulanmak suretiyle davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline,

teminat mektuplarından tazmin edilen 15.000 TL'lık teminat mektubu bedelinin 17.08.1999 tazmin tarihinden itibaren işleyecek yıllık % 300 temerrüt faizi ile tahsiline, 7.450 TL'lık meri teminat mektubunun devlet bankalarından birinde açılacak faiz getirmeyen bir hesapta depo edilmesine, diğer teminat mektupları iade edildiğinden bunlara ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. 1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bent haricinde kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, kredi sözleşmesi uyarınca müşterek-müteselsil kefillere karşı açılan alacak davasıdır.

Davacı vekili dava dilekçesinde Kayseri Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 999/395 esas sayılı dava dosyasına sunulan bilirkişi raporunda, 15.03.1999 temerrüt tarihi itibariyle asıl alacağın 528.658.608.322.-TL olduğunun belirlendiğini belirterek, dilekçenin "dava konusu" kısmında, bu miktarın 15.03.1999 tarihinden itibaren yıllık % 300 temerrüt faiziyle tahsilini talep etmiş, dosyada alınan bilirkişi raporunda da temerrüt tarihi 15.03.1999 tarihi itibariyle asıl alacak, hesap kat tarihi ile temerrüt tarihi arasındaki yıllık % 150 akdi faiz KKDF, BSMV uygulanarak aynı miktar belirlenmiştir.

Islah dilekçesinde de bu miktar alacak ve 52.638,49 TL teminat mektubu bedeli toplamı 581.297,10 TL'nın temerrüt tarihinden itibaren yıllık % 300 temerrüt faiziyle tahsilinin talep edildiği, alacağı temlik alan davacının da 25.04.2007 havale tarihli dilekçesinde ve 16.02.2010 tarihli dilekçesinde de 528.658,61 TL kredi alacağını 15.03.1999 temerrüt tarihinden itibaren yıllık % 300 temerrüt faiziyle talep ettiği, temerrüt tarihine kadar akdi faizi uygulanmak suretiyle oluşan asıl alacak müddeabih haline getirilerek talep edildiği halde,

karar gerekçesinde de bilirkişi raporuna itibar edilerek temerrrüt tarihi itibariyle alacağın 528.658,60 TL olduğu belirtilmesine rağmen, bu miktar alacağın 15.03.1999 temerrüt tarihinden itibaren % 300 temerrüt faiziyle tahsiline karar verilmesi gerekirken, davacı vekilinin açıkça akdi faizi, BSMV, KKDF'yi asıl alacağa dahil etmeksizin asıl alacağı temerrüt tarihine kadar akdi faiziyle temerrüt tarihinden itibaren temerrüt faiziyle talep ettiğinden bahisle nakdi kredi alacağı yönünden yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış, davacı vekilinin bu yöne ilişen temyiz itirazının kabulü ile hükmün bozulması gerekmiştir.