Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/12072 K.2012/6327

Taraflar arasında görülen davada Mersin 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 19.02.2010 tarih ve 2007/79-2010/63 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ...Ş. vekili ile davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, Çukurova Elektrik A.Ş.'nin yaptığı enerji nakil hattı güzergahına isabet eden 173.000 m²’lik orman arazisinde irtifak hakkı tesisi talebinin uygun görülmesi üzerine hak lehtarına saha tesliminin yapılarak taahhüt senedi alındığını, ancak hak lehtarı şirketin ödeme yükümlülüğünü yerine getirmediğini, davaya konu izin sahasının TEİAŞ’a devrinden sonra da bu kurumun devraldığı geçmiş borcu ödemediği gibi devirden sonraki döneme ait arazi tahsis bedelini de ödemediğini ileri sürerek,

24.946.367.823.-TL idare alacağının dava tarihinden itibaren ticari faiz, gecikme zammı ve KDV’si ile birlikte TEİAŞ’dan tahsiline, alacağın 12.06.2003 tarihine kadar oluşan 17.531.768.366.-TL kısmının tahsilatta tekerrür olmamak kaydıyla TEİAŞ’ın yanı sıra ÇEAŞ’den de tahsiline, bu kısımdan her iki davalının müştereken ve müteselsilen sorumlu tutulmalarına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ...Ş. vekili, 12.06.2003 tarihinde Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı tarafından müvekkili şirketin merkezine ve tüm birimlerine el konulduğunu, bu tarihe kadar tüm ödemelerin zamanında ve tam olarak yapıldığını, bu tarihten sonrası için ise müvekkili şirketin sorumluluğunun söz konusu olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir. Davalı TEİAŞ vekili, davanın 3533 sayılı Kanun uyarınca hakem sıfatıyla hukuk mahkemesi tarafından görülmesi gerektiğini savunarak görevsizlik kararı verilmesini, esastan da davanın reddini istemiştir.

Mahkemece uyulan Yargıtay Bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre.

ÇEAŞ'ın sorumluluğunun 13.04.1978 tarihli imtiyaz sözleşmesinden, TEİAŞ ın sorumluluğunun ise 3096 sayılı yasa nedeni ile, 04.04.2002 tarihli protokolden kaynaklandığı, ÇEAŞ'ın yetkisinin Bakanlar kurulu kararı ile kaldırıldığı, davalı TEİAŞ ın yetkisinin kararla sağlandığı, davalı ile davacı kurum arasında serbest irade ile düzenlenmiş yetki,kazanılmış bir izin ve taahhütname bulunmadığından, 12.06.2003-12.04.2004 dönemine hasren ödemenin Bakanlık olurunun verildiği 04.08.2004 tarihinde muacceliyet kazandığı,

davalı TEİAŞ'ın 18.06.2004 tarihinde ödeme yaptığı, bu suretle temerrüde düşmediği gibi, temerrüde düşmüş olsa bile davacının sunduğu tabloya göre, borcundan fazla bir tutarı ödediği, davacı idareye bir borcu bulunmadığı gerekçesiyle; davalı TEİAŞ hakkında açılan davanın reddine, davalı ... hakkında açılan davanın kısmen kabulü ile, 15.101,00 TL'nin davalı ... dan tahsili ile davacıya verilmesine, bu miktarın, 6.660,50 TL'lik asıl alacak kısmına, dava tarihinden itibaren değişen oranlarda avans faizi uygulanmasına karar verilmiştir.

Kararı davalı ... vekili ve davacı vekili temyiz etmiştir. Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı ...Ş. vekili ile davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.