Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/12260 K.2012/3386

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 10. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 07.04.2010 tarih ve 2009/202-2010/162 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, taraflar arasındaki anlaşma gereği davalıya 12.258,00 TL'lik halı ve kilim teslim ettiğini, buna karşılık fatura düzenlenerek davalıya gönderildiğini, ancak davalının faturaya itiraz ederek halıların bedelini ödemediği gibi iade de yapmadığını ileri sürerek 12.258,00 TL'nin faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, sözleşme gereği davacının dizi jeneriğinde markasının teşhir edilerek reklamının yapıldığını, bu suretle davalının edimini yerine getirdiğini, sözleşmede halıların bedeli konusunda bir madde olmadığını, hangi halıların teslim edildiğine ilişkin irsaliye bulunmadığını, alınan ürünlerin kullanılması sonucu iadesinin, telafisi mümkün olmazsa hediye olarak kabul edileceğinin sözleşmeye yazıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere, taraflar arasında düzenlenen sözleşmeye, tanık beyanlarına ve tüm dosya kapsamına göre, sözleşmedeki karşılıklı edimlerin yerine getirildiği hususunda yanlar arasında bir uyuşmazlık bulunmadığı, halı ve kilimleri teslim alan kişinin davalı şirketten ayrıldığını davacıya bildirdiği davalının buna rağmen akdi ilişkiyi sürdürerek halı ve kilimlerin kaybolma rizikosunu üstlendiği, teslim edilmeyen halıların sözleşmedeki "hediye" müeyyidesi kapsamında kaldığı gerekçeleri ile davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.