Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/12465 K.2012/3791

Taraflar arasında görülen davada Ankara 11. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 12.05.2010 tarih ve 2009/49-2010/209 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin ilama dayalı alacağı için borçlular ile yapılan görüşmeler sonucunda borcun bir kısmına karşılık olarak davalılar tarafından çek verildiğini, çekteki cirantalarında bizzat kendileri yanında çeki ciro etmelerinin ardından davalıların noterde ibra edildiğini, çekin bankaya ibrazında imzanın keşideciye ait olmadığı şerhi ile ödeme yapılmadığını, başlatılan icra takibine haksız olarak itiraz edildiğini, davalılar ve dava dışı cirantaların kötüniyetli hareket ederek ve dolandırıcılık kastı ile bu işlemi gerçekleştirdiğini, ceza davasının devam ettiğini ileri sürerek, icra takibine itirazın iptaline, olmadığı takdirde çek bedeli 17.000 YTL'nin davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, yargılama sırasında davanın alacak davası olduğunu açıklamıştır.

Davalılar vekili, çekteki imzanın müvekkillerine ait olmadığını, çekin bilgileri dışında ellerinden çıkmış olduğunu, bu hususun bankaya bildirildiğini, imzanın müvekkillerine ait olmadığının yargı kararı ile kesinleştiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya ve tüm dosya kapsamına göre, davalılardan ...'in davaya konu çekin düzenlenmesi için azmettirici konumunda olduğu, çekin davacının alacağına karşılık vermiş olması ve ticaret sicil kaydına göre de davalının şirketin yetkili temsilcisi olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalılar temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalıların bütün temyiz itirazları yerinde değildir.