KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2010/12494 E., 2010/12423 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 3 Aralık 2010
- Mahkemesi
- Ticaret Mahkemesi
Karar Metni
290 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada İstanbul 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 01.04.2008 gün ve 2006/533-2008/190 sayılı kararı bozan Daire’nin 04.05.2010 gün ve 2008/9440-2010/4879 sayılı kararı aleyhinde davalılar vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı vekili, %25 hisse sahibi müvekkili ile davalılardan ...’in dava dışı ... ve ... ile birlikte davalılardan Doğuş Metal Ltd.Şti.’nin ortaklarından olup, ...’in 20.07.2001 ortaklar kurulu kararı ile 10 yıl için müdür seçildiğini, davacının kâr payı alamadığını, diğer ortakların aynı adreste diğer davalı şirketi kurup faaliyete geçirdiklerini, ilk şirketin içini boşaltıp yeni şirkete intikal ettirdiklerini ve unvana tecavüz ettiklerini, davacının haklarını ödememek ve kullandırmamak amacı güdüldüğünü ileri sürerek,
her iki şirket müdürü olan ...’in müdürlükten azline, her iki şirkete kayyum tayinine, kâr paylarının tesbitine ve ödenmesine, ikinci şirketin ticaret sicilinden silinmesine, bu şirketin faaliyetlerinden oluşan tüm hak ve alacakların ilk şirkete devrine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalılar vekili, davanın reddini savunmuştur. Mahkemece davanın reddine dair verilen karar davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce 04.05.2010 günlü ilamda gösterilen nedenle kısmen davacı yararına bozulmuştur. Bu kez davalılar vekili, karar düzeltme talebinde bulunmuştur. Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalılar vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2010/12494, K. 2010/12423, 3 Aralık 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama